Vandaag is het voor het eerst sinds het overlijden van koningin Wilhelmina een dag van nationale rouw. Iedereen weet waarschijnlijk wel waarom. Het hele land rouwt om de slachtoffers van de vliegramp van vorige week. Vlaggen hangen half stok, en om 16.00 uur wordt er een minuut stilte gehouden. Vandaag komen de lichamen van de slachtoffers aan in Nederland. Of wat er nog van over is. Woorden schieten te kort. Mensen zijn dochters, zonen, ouders, collega’s, vrienden kwijt geraakt. Een vliegtuig vol onschuldige mensen is uit de lucht geschoten, alleen omdat mensen elkaar naar het leven staan. Het is zo … Lees verder Stil

Het was ongeveer elf uur in de ochtend, de bel ging. Hard en aandringend. Wie zou dat kunnen zijn? We verwachtten allebei geen pakketjes, bezoek, deurwaarders of ander gespuis. Nieuwsgierig maakte ik de deur open. Voor mijn neus stond één van de kinderen uit de straat een gek dansje te doen. Tenminste, ik had hem wel vaker gezien, ik nam eigenlijk zomaar aan dat hij uit de straat kwam. En toen bedacht ik me hoe gek dat eigenlijk was. Ik herkende het kind, maar had geen idee hoe hij heette of waar hij woonde. Hij had duidelijk ook geen idee … Lees verder Belletje lellen

Weten jullie nog dat het vorige week zo stormde? Ik weet niet hoe het bij jullie was, maar hier heeft het ongeveer drie uur achtereen geonweerd. Onafgebroken, nog geen seconde was het stil. Harde klappen bleven uit, het gerommel leek meer in de verte, maar wel constant. Flitsen schoten om de paar tellen door de lucht en leken van alle kanten te komen. Ik denk dat het verschillende buien waren, die allemaal om ons heen hingen. De laatste keer dat ik zo’n langdurende storm had gezien was al een paar jaar geleden. Ik hou wel van storm, om naar te … Lees verder Calm after the storm