Willa Maren heeft een boekencafé, twee bemoeizuchtige zussen, een hekserige moeder die zweert bij haar kaarsenspreuken, en een groot Tate Holloway is terug. Haar eerste liefde. Haar gebroken hart. De buurjongen die ooit met de noorderzon vertrok en er nu in zijn houthakkershemd veel te aantrekkelijk uitziet.
Lees verder Gelezen | De pumpkin spice spell van Erin Branscom
Uilen heb ik altijd al prachtige dieren gevonden, al had ik er buiten de dierentuin nog nooit één van dichtbij gezien. Een tijd geleden had ik op een kunstmarkt de kans om wel heel dichtbij te komen en een foto te laten maken, een kans die ik natuurlijk niet aan me voorbij kon laten gaan.
Malden is voor ons de dichtstbijzijnde Intratuin. Macho was alweer negen jaar geworden, en met de klantenkaart krijg je dan een zak hondensnoepjes. Vanuit de verwonderkalender had ik ook nog een bon voor een pak vetbollen, een mooie gelegenheid om meteen even naar de kerstshow te kijken.
In oktober maakten we natuurlijk weer gebruik van onze Museumkaart, we bezochten deze maand twee musea.
Om haar leven te redden, moet Meryle het kwaad verslaan.
Al haar hele leven hopt Meryle van pleeggezin naar pleeggezin. Een thuis vinden wordt haar onmogelijk gemaakt door de demon die haar kwelt: de Man Zonder Gezicht.
Dan komt ze bij de familie Bell terecht. Voor het eerst durft ze te dromen over een toekomst, tot de Man Zonder Gezicht weer opduikt. Door zijn dreigende aanwezigheid raakt ze verstrikt in de geschiedenis van Swan Song Manor, een vervloekt huis waar verwrongen zielen dwalen.
Om de Man Zonder Gezicht te verslaan, moet Meryle haar verleden onder ogen komen.
Lees verder Gelezen | Huis van verwrongen zielen van Manon Visser
Oktober vloog voorbij, en zo zitten we alweer in november. Het is inmiddels wel echt herfst, ook qua weer, en hoewel ik de zomer wel mis vind ik het gezellige van de herfst ook wel weer echt fijn, en ik zit (niet zo) stiekem ook al helemaal in de kerststemming.
Oktober was hier een vrij rustige maand, en dat betekent meestal dat het in het echte leven nogal druk was. En ja, dat klopt op zich wel. De maand vloog voorbij, en inmiddels zitten we alweer in november. Tijd voor een terugblik.
Een tijdje terug aten we ergens een tosti, en daarbij werd ‘tostisaus’ geserveerd. Toen we vroegen wat dit was werd er verteld dat het een mixje van verschillende sausjes is, en dat ze deze zelf maken. Ik vond het erg lekker, dus ik probeerde het thuis na te maken, en ik kwam best aardig in de buurt.
De tweede kerstshow die we zagen was die in Almelo. Daar komen we eigenlijk nooit, maar we waren daar in de buurt en op zoek naar een plek om lekker te lunchen. En met een lunch bij Intratuin ben ik nog nooit teleurgesteld, je kan daar altijd goed eten.
