Ik moest er even bij nadenken, maar oktober zit er al weer bijna op. Nog maar twee maanden en we zitten al in het nieuwe jaar. Deze week moest ik voor het eerst mijn ruit krabben, en hoewel ik eigenlijk nog een beetje heimwee heb naar de zomer, heb ik ook wel zin in de feestdagen en de bijbehorende gezelligheid.
Begin van de week kreeg ik een tip. “Joh, kijk dit eens, zo moet je dus niet omgaan met slechte reviews!” Het ‘dit’ was een reactie van een hotel op een negatieve recensie. We hebben er even om gelachen en Google bracht me bij het bewuste hotel. En er was nog veel meer, ik heb me een hele middag vermaakt met het lezen van recensies en de reacties daarop.
Het was alweer een paar jaar geleden dat ik een echte rood-met-witte-stippen-paddenstoel gezien heb, maar een paar dagen geleden zag ik er opeens een aantal bij elkaar staan. Vandaag ben ik teruggegaan om foto’s te maken, en ik overdrijf niet als ik zeg dat het er minstens honderd bleken te zijn.
Gevulde speculaas vind ik echt een ultiem herfst- en winterbaksel. De geur, de smaak, alles doet me denken aan knus op de bank zitten met een dekentje, een goed boek en kaarsjes aan, terwijl het buiten koud en guur is. En het huis ruikt nog zo lang lekker na het bakken!
‘Suzie wordt telkens wakker omdat ze denkt dat er iemand aan haar arm schudt,’ zeg ik.
‘Het komt door die clown op zolder. Dat enge standbeeld van die horrorclown.’
Aan de andere kant van de lijn wordt het stil.
Zo stil, dat ik denk dat mijn telefoon is uitgevallen.
Ben ik te ver gegaan? Te brutaal geweest? Waar bemoei ik me ook eigenlijk mee?
Dan hoor ik opeens de stem van meneer Zuiderduin weer. ‘Fara, luister goed naar me. Haal de kinderen uit bed en ga het huis uit. Nu. We hebben geen standbeeld van een clown op zolder.’
Hoi allemaal, hoe gaat het met jullie? Ik ben net op de bank geploft met een grote bak thee, en een versgebakken stuk gevulde speculaas. Ik weet niet wat het is met de herfst, maar ik krijg altijd zin om te bakken van het druilerige weer.
Lucy is dolblij wanneer ze gaat studeren. Eindelijk weg van haar ouders en hoogbegaafde zusje. Maar in plaats van het geweldige studentenleven waar ze op had gehoopt, komt ze terecht op de campus, in een huis vol nerds. Denk maar niet dat ze ook maar iets te maken wil hebben met haar huisgenoten! Zeker niet met die lange, blonde jongen die twee kamers verderop woont. Maar waar kent ze hem toch van? En waarom krijgt ze het zo warm van hem? Ze valt toch zeker niet op nerds…
Lees verder “Gelezen | Verkikkerd (trilogie) van Lisette Jonkman”
Het is alweer oktober, en de herfst lijkt er nu toch echt wel aan te komen. Ik vind het jammer dat de zomer voorbij is, maar ook de herfst heeft absoluut zijn charme. Maar goed, tijd voor een terugblik op de doelen van september, en natuurlijk voor nieuwe doelen voor oktober.
September was een rustig maandje eigenlijk. Alles ging een beetje zijn gangetje, we genoten van een paar mooie dagen, maar het werd ook wel echt herfst. De maand is weer voorbij gevlogen.
