“Je pens is lelijk!” “Je bent waardeloos!” “Je krijgt dit nooit onder de knie, dit is niet voor jou weggelegd.” “Je bent te dik!” “Je kan er niks van.”Zou jij deze dingen tegen je beste vriendin zeggen? Nee toch? Zeg het dan ook niet tegen jezelf!
Allan wordt honderd en dat wordt groots gevierd in het bejaardentehuis, behalve dan dat de jarige het op zijn heupen krijgt en kort voordat het feest losbarst, vertrekt. De tijd die hem rest kan hij beter besteden, vindt hij, en hij klimt uit het raam en verdwijnt. Pers en burgemeester hebben het nakijken.
Vanaf het moment dat Allan het bejaardentehuis verlaat, wordt De 100-jarige man die uit het raam klom en verdween een soort roadtrip waarbij de lezer de memorabele avonturen van de 100-jarige man meemaakt. Memorabele momenten uit zijn eigen leven én die van de twintigste-eeuwse geschiedenis passeren de revue, met Allan als wel heel bijzonder gezelschap.
Lees verder “Gelezen: de 100-jarige man die uit het raam klom en verdween van Jonas Jonasson”
Vroeger was ik echt vergroeid met mijn laptop en mijn telefoon. Zodra ik in de ochtend uit bed kwam zette ik mijn laptop aan en vanuit mijn bed kon ik met gemak nog drie kwartier nutteloze dingen doen op mijn telefoon. Maar de laatste tijd heb ik dat eigenlijk steeds minder.
In mijn persoonlijke alfabet ga ik het hele alfabet af en geef per letter een aantal woorden die op mij slaan. Deze keer is de letter M aan de beurt.
Iedere week maak ik een overzicht van de afgelopen week. Wil je weten hoeveel stappen ik gezet heb of wat ik deze week gedaan heb? Lees dan snel verder.
Het waren er niet zoveel als in januari, maar ook in februari heb ik een paar films gezien. In ieder geval genoeg voor een overzichtje, deze films zag ik in februari:
Rachel neemt elke ochtend dezelfde trein. Elke dag hobbelt ze over het spoor, langs een rij charmante huizen in een buitenwijk van Londen, en stopt daar altijd voor hetzelfde rode sein. Zo kijkt ze elke ochtend naar een stel dat op hun terras ontbijt. Ze heeft inmiddels het gevoel dat ze hen persoonlijk kent en noemt hen ‘Jess en Jason’. Hun leven – in Rachels ogen – is perfect. Een beetje zoals haar eigen leven dat ooit was.
Op een dag ziet ze iets vreemds in hun tuin. De trein rijdt gewoon weer door, maar voor Rachel verandert alles. Niet in staat om het voor zichzelf te houden, stapt ze naar de politie met haar verhaal, wanneer blijkt dat ‘Jess’ vermist wordt. Hiermee raakt ze niet alleen verwikkeld in de gebeurtenissen die volgen, maar ook in de levens van iedereen die erbij betrokken is. Maar wie is er te vertrouwen? Heeft ze meer kwaad dan goed gedaan door zich met deze zaak te bemoeien?
Lees verder “Gelezen: Het meisje in de trein van Paula Hawkins”
Vorig jaar om deze tijd was het volgens mij al best warm en lente-achtig, nu valt het nog een beetje tegen. Zelden zoveel verschillende weertypen in een dag gezien als vandaag, zon, regen, sneeuw, hagel en zelfs wat gerommel in de verte, wat voor weer is het nu eigenlijk? Het is al weer maart, en dat betekent: tijd voor de maandelijkse mini-bucketlist.
Ja, je leest het goed, hier volgt mijn allereerste plog. Ik wilde al langer een keer ploggen maar ik ben zo’n muts die gewoon vergeet om foto’s te maken. Maar om één of andere reden leek het me leuk om deze extra dag van het jaar te gaan ploggen. Ik had een vrije dag, zonder plannen, dus vanmorgen lag de dag nog helemaal open. We hebben eigenlijk niks bijzonders gedaan, dus verwacht geen spectaculaire plog, gewoon een doodnormaal dagje met mij en mijn iPhone.
Gedachtenspinsels 