(He)update | Drie weken later
Het is inmiddels drie weken geleden dat ik geopereerd ben. De vorige keer dat ik een update gaf ging het hartstikke goed, en gelukkig is dat nog steeds zo.
Het is inmiddels drie weken geleden dat ik geopereerd ben. De vorige keer dat ik een update gaf ging het hartstikke goed, en gelukkig is dat nog steeds zo.
Vooral aan het eind van de maand is de moestuin er een beetje bij in geschoten en deed ik niet veel meer dan water geven. Er is dus nog genoeg te planten en zaaien, maar ik heb ook al kunnen oogsten.
In april maakte ik minder tekeningen dan in februari en maart, maar twee eigenlijk. Vooral door tijdgebrek. Deze twee maakte ik afgelopen maand.
April was vooral een bizarre maand, er gebeurde nogal veel en alles ging ook heel snel. Het was een drukke, maar over het algemeen toch ook wel een fijne maand.
Wat een maand was april, het vloog voorbij en er gebeurde natuurlijk nogal wat. Omdat ik het mezelf niet te moeilijk wilde maken had ik mijn ‘mislukte’ doelen van maart meegenomen.
Sorry dat ik pas zo laat iets van me laat horen! Dat is niet omdat het niet goed met me gaat, integendeel eigenlijk. Maar de laptop erbij pakken is nog een beetje gedoe in combinatie met mijn krukken, en eigenlijk vond ik het best prima, die offline tijd. Maar nu vond ik het toch wel tijd voor een update.
Vroeger maakte ik deze ovenschotel regelmatig, maar op de één of andere manier was het daar al een tijd niet meer van gekomen, en dat terwijl hij zo lekker is. Laatst maakte ik hem weer een keer, en ik zag dat ik hem ook nog nooit gedeeld had, dus bij dezen!
Het is een ramp om geen uitnodiging te krijgen voor de uitbundige feesten van Linda Lansing, de baas van Hotel Flanagans. Maar Linda voelt zich niet altijd thuis in deze wereld. In haar hart is ze nog steeds een eenvoudig meisje uit een klein dorp, en als ongetrouwde, alleenstaande hoteleigenaresse heeft ze het niet makkelijk. Er zijn inmiddels jaren verstreken sinds ze het hotel van haar vader erfde, maar Linda is nog steeds verwikkeld in een bittere machtsstrijd met haar arrogante neven, die zichzelf als veel geschiktere eigenaren van Flanagans zien. Ze is klaar om te vechten voor het levenswerk van haar vader, maar vraagt zich heimelijk af hoeveel ze bereid is op te geven. Is dit het allemaal wel waard?
Deze titel staat al jaren in mijn concepten, en toen ik daar laatst eens doorheen bladerde dacht ik terug aan mijn allereerste blog. Want ja, mijn huidige blog bestond in december alweer 13 jaar, maar daarvoor had ik ook al een blog.