#Groeifactor 6: Spread the love, familie en vrienden

Groeifactor-1024x1024Zo zijn we al weer over de helft van de #groeifactor. Deze week is het tijd voor de zesde opdracht. Deze opdracht staat in het teken van het verspreiden van liefde en warmte.

De mensen om ons heen zijn er niet vanzelfsprekend. Mensen die ons lief zijn kunnen op verschillende manieren zomaar uit je leven verdwijnen.
Het is goed om mensen te laten weten hoeveel ze voor je betekenen, om ze niet als vanzelfsprekend te zien.
Deze opdracht draait om het laten blijken van je waardering voor anderen, maar ook het blij maken van een ander. Iemand helpen, er zijn voor iemand.
Nu heb ik zelf wel eens de neiging om te ver te denken bij zulke dingen. Wat kan ik doen? Wat ik doe is toch maar een druppel op een gloeiende plaat? Hoe kan ik iets betekenen?
Maar weet je, je hoeft niet het leed van de hele wereld op je schouders te dragen. Iets kleins voor iemand die dichtbij je staat kan al heel veel betekenen. Een luisterend oor, een waarderend woord. Een bedankje voor iets wat je misschien als vanzelfsprekend ziet. Gewoon eens zeggen dat je om iemand geeft.

De eerste opdracht van deze week gaat om delen en geven. In de eerste plaats nadenken over wat familie en vrienden voor je betekenen. Wie vormt je familie? Zijn dat de mensen met wie je een bloedband hebt, of meer je vrienden, of misschien wel je collega’s? Misschien ken je wel iemand die geen familie heeft. Die zou je uit kunnen nodigen, niemand hoeft tenslotte alleen door het leven.

De tweede opdracht draait om de ‘1 minuut regel’. Één minuut om iemand blij te maken. Dat lijkt misschien kort, maar een klusje hoeft niet lang te duren, en iemand ergens mee helpen ook niet. Even de afwas opruimen, even iets oprapen wat een ander heeft laten vallen. Het hoeft niet veel tijd en moeite te kosten om iets voor een ander te betekenen.

Wat doe jij vaak voor een ander?

Advertenties

8 thoughts on “#Groeifactor 6: Spread the love, familie en vrienden

Add yours

  1. Mooi! Omdat ik in een situatie zit waarin ik niet direct contact kan hebben met familie en veel vrienden, besteed ik zoveel mogelijk positieve aandacht aan hen. Ik maak bijvoorbeeld twee uur tijd vrij om te skypen met een vriendin en ik app mijn ouders bijna elke dag. Ook bel ik vaak gewoon spontaan op en als er vrienden of familie jarig zijn in NL bel ik ook altijd. Op deze manier probeer ik aandacht te geven, er voor hen te zijn en te laten blijken dat ik niemand vergeet. Hier in de bus geef ik wel eens mijn buskaart als iemand niet genoeg saldo heeft bijvoorbeeld. Dat soort kleine dingen. Maar mensen helpen en er voor elkaar zijn is hier op één of andere manier veel meer dan in Nederland…

    Like

  2. ja een klein gebaar kan zoveel doen. toen ik mn collega’s had verteld dat ik een dag minder ging werken lag er aan het einde van de dag een kaartje met een tijdschrift op mn bureau: geniet van je vrije tijd! vond ik zo lief! het kan zo simpel zijn…

    Like

  3. Ik ben mantelzorger geweest samen met mijn moeder toen mijn stiefvader met longkanker op bed lag. daarna heb ik waar ik kon, mijn familie bij gestaan met mijn oma, kwart mantelzorg, omdat ze in een ander dorp woonde, mijn oom was daar de mantelzorger, maar op het einde, was er meestal wel iets als ik een dagje kwam en dan nam ik het met gemak ook over.

    Verder klets ik met de mensen in de supermarkt, bij de bushalte als ik merk en voel dat daar behoefte aan is, ik verspreid mijn glimlach en geef tijd aan mensen die ik niet ken. Ik nodig mensen uit om fun te hebben maar als ze zware dingen willen bespreken dan heb ik dat luisterend oor, willen ze een raad of advies, dan ga ik helpen die te vinden.

    En ja, wat doe ik nog meer, binnen de familie ben ik er altijd, waar nodig en dan ben ik er gewoon, ja dat is al een paar keer nodig geweest, het opvangen van de honden en katten bijv. omdat… bla… En andersom? Nou ja… daar hebben we het maar niet over 😉 Gelukkig maakt het mij al blij als ik anderen blij kan maken, hahaha

    X

    Like

  4. Mooi artikel! Ikzelf luister voornamelijk naar mijn gezinsleden omdat ik daarbuiten niet zoveel contact heb met mensen. Best wel jammer wat ik luister graag naar mensen. Ik zeg ook wel redelijk vaak: ik zie je graag, hé. Maar net niet genoeg zodat het een gewoonte wordt.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: