Iedereen wil oud worden…

…maar niemand wil oud zijn. Ouderdom komt immers met gebreken. Dat heb ik meer dan eens ervaren toen ik vakantiewerk deed in een verzorgingstehuis.
Ik werkte op een gesloten afdeling, en de ouderen met wie ik werkte waren dement. En dat leverde soms grappige, vaak ontroerende momenten op.
Het was zwaar werk, maar ondanks dat ik dit echt niet de rest van mijn leven zou willen doen, heb ik een leuke tijd gehad in het verzorgingstehuis.
Wat ik vooral erg leuk vond was de afwisseling: iedereen was verschillend, en geen dag was hetzelfde.
Iedereen heeft iets anders meegemaakt in zijn of haar leven, iedereen heeft een eigen verhaal.
Een van de bewoonsters had bijvoorbeeld bijna haar hele leven gevaren. Als je met haar een wandeling ging maken langs de haven kwamen de prachtigste verhalen los. Heel anders was ze dan als ?s morgens aan tafel, wanneer ze op de anderen moest wachten. Zij was degene die altijd het eerste klaar was, omdat ze ook de enige was die niet standaard in een rolstoel zat. Ongeduldig werd ze dan, en niets was nog goed en niemand was nog aardig. Maar zodra ze de aandacht van je kreeg, kon je niet meer stuk.
Soms had iemand even een ?helder moment?. Dan wist diegene precies waar hij of zij was, wat voor dag het was, en de sterfdagen van familieleden. Ontroerende verhalen komen er los op zo?n moment. Zo was er een bewoonster die haar man en haar vier kinderen een voor een verloren had. Zij had een keer zo?n moment, en ze kwam naast mij zitten om even te praten. Ze had het er erg moeilijk mee dat haar man en kinderen overleden waren en dat zij hier eenzaam in het verzorgingstehuis zat. Ze had alleen haar broer nog, die ook in datzelfde verzorgingstehuis woonde, maar met hem ging het ook steeds slechter. Hij was de laatste dagen nogal ziek, en ze dacht dat hij ook niet zo lang meer te leven had. De bewoonster vertelde me over haar leven, heel openhartig. Toen ze klaar was met haar verhaal, heeft ze nog even bij me zitten huilen. Als ik eraan terugdenk, schieten me de tranen weer in de ogen.
Nadat ze een paar minuten had gehuild stond ze op en zei: "zo, ik ga ervandoor, ik moet de kinderen nog uit school halen." Drie dagen na dit bijzondere voorval, overleed haar broer inderdaad. Ik was op dat moment niet aan het werk, maar een paar dagen later sprak ik deze vrouw opnieuw, en het enige wat ze die dag tegen mij gezegd heeft was: "ik wist het, ik blijf alleen over".

Deze blog is oorspronkelijk geschreven op 16 september 2007

4 gedachtes over “Iedereen wil oud worden…

Klets gezellig mee

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.