Ik heb wel eens heimwee als ik terugdenk aan mijn kindertijd. Die eindeloze energie, die fantastische conditie, waar is die gebleven? Urenlang kon ik met een bal tegen de muur aan tennissen, en hele avonden touwtje springen was geen probleem. Nu ben ik begonnen met de hardlooplesjes van Evy en man, ik ben echt al blij als ik de twee minuten rennen volhoudt. Waar is die fanatieke touwtjespringster gebleven die maar een paar tellen nodig had om op adem te komen in plaats van een paar minuten? En dan het slapen. Vroeger was vroeg naar bed een straf. Als ik … Lees verder Waarom hadden we als kind zoveel meer energie dan nu?

Maandagavond, bijna nacht: opeens ging het mis. Mijn grote, sterke vent, die niet klein te krijgen is, gevloerd. Letterlijk. Maandagnacht brachten we door in het ziekenhuis. Woensdagmiddag leek alles na wat onderzoeken weer in orde en mocht hij weer naar huis. Om er vervolgens gistermiddag weer terug te komen. Ik ga er verder niet over uitweiden, hij heeft er tenslotte niet om gevraagd om met zijn medisch dossier online te verschijnen. Laten we het er op houden dat het niets levensbedreigends of ernstigs is, maar dat hij in ieder geval tot maandag voor nieuw onderzoek moet blijven. Maar schrikken is … Lees verder Sometimes…