Iets waar ik spijt van heb. Ik ben van mening dat alles gebeurt met een reden, en dat je van iedere fout kunt leren. Er zijn dus niet veel dingen waar ik écht spijt van heb.
Maar er is wel iets: mijn middelbare schooltijd. In de brugklas ging alles goed. Ik haalde mooie cijfers. Dat was al snel een reden om als het ‘leerpikkie’ van de klas te worden gezien. Op een gegeven moment had iedereen wel een of meerdere onvoldoendes, behalve ik. Ik werd uitgelachen omdat ik van mijn ouders op bijles wiskunde moest. Omdat ik ‘maar’ een zes had.
Ik was al erg onzeker, wilde er graag bij horen en vooral niet opvallen. Ook niet in positieve zin. Zo gebeurde het dat ik steeds minder ging doen op school. In het begin gaf dat niet zo. Ik had het makkelijk, en bleef voldoendes halen. Maar later kwamen de eerste onvoldoendes. Het werd steeds meer een gewoonte om niks te doen. Ik leerde slecht of helemaal niet voor overhoringen en repetities en maakte vaak mijn huiswerk niet. In plaats daarvan zat ik op mijn kamer te lezen of tv te kijken. Op een gegeven moment ging het zo slecht dat men zich afvroeg of de HAVO niet beter voor me zou zijn, iets wat ik altijd geweigerd heb.
Toen kwamen de examens. Ik wist dat ik er hard aan moest trekken om het te halen. Omdat het zo ingebakken zat had ik er zelfs toen moeite mee om te leren. Het was alsof ik niet meer wist hoe het moest.
Het is mij wel gelukt. Met de hakken over de sloot heb ik mijn gymnasium-diploma gehaald. Maar als ik mijn cijferlijst terug zie schaam ik me kapot. Als ik had gedaan wat ik kon, dan zou die er veel beter uitgezien hebben. Stiekem ben ik jaloers op de eindlijst mijn zusje. Die cijfers had ik ook kunnen hebben, als ik maar beter mijn best had gedaan…
Gedachtenspinsels 
Dit komt me bekend voor- alleen ben ik nooit hard gaan werken. Spijt heb ik van de keren dat ik mijn intuïtie negeerde. Verder heb ik vooral geleerd van mijn stommiteiten!
LikeLike
Wow, ik lees het bijna als een biecht …En om de boel een beetje te relativeren: er is niemand die nu nog naar je cijfers van de middelbare school vraagt. Men kijkt enkel naar je vooropleiding, niet naar hoe je die doorlopen of afgesloten hebt. Maar je hebt er wel van geleerd, dat blijkt duidelijk uit je logje! 🙂
LikeLike
Herkenbaar verhaal! In de brugklas was ik ook het nerdje, waardoor ik al snel dacht dat het wel ‘stoer’ was om mijn huiswerk niet te doen en ik dacht dat anderen dat ook niet deden. De waarheid, besefte ik achteraf pas, was dat al die anderen helemaal niet de luxe hadden om zoals ik voldoendes te halen zonder te leren. Dus keken ze alsnog met scheve ogen naar me 😉 In de tweede en derde klas heeft die houding me wel de nodige onvoldoendes opgeleverd. Daarna heb ik gelukkig het licht gezien. Toch heb ik er nog altijd spijt van dat ik in de vierde klas zevens als eindcijfers voor een aantal vakken heb gehaald – toen waren dat voor mij relatief goede cijfers maar in mijn eindexamenjaar bleek dat ik cum laude had kunnen slagen als ik die zevens niet op mijn cijferlijst had gehad…
LikeLike
Ervan leren en vooruit kijken! 🙂 Je hebt ’t gehaald, je wéét dat je beter kan dus kun je hier in de toekomst alleen maar wat van leren. Gebeurd is gebeurd 🙂
LikeLike
De tijd kan je niet meer terugdraaien. Het belangrijkste is dat je het gehaald hebt !
LikeLike