Poppy en Alex hebben niets gemeen. En toch zijn ze de allerbeste vrienden. Het grootste deel van het jaar wonen ze ver uit elkaar, maar elke zomer gaan ze samen op vakantie. Tot het één zomer helemaal misloopt en ze elkaar niet meer spreken… Nu zit Poppy in een sleur. Als iemand vraagt wanneer ze voor het laatst echt gelukkig was, antwoordt ze zonder twijfel dat het die noodlottige, laatste zomer met Alex was. En dus besluit ze haar beste vriend te overtuigen om nog één keer samen op vakantie te gaan en alles bij te leggen. Wat zou er mis kunnen gaan?

Na veel positieve berichten over People we meet on vacation werd ik nieuwsgierig, dus ik downloadde hem op Kobo Plus. De verwachtingen waren dus hoog en, nou ja, ik vond het nogal tegenvallen.
Het is zeker geen slecht boek, het is vlot geschreven en met de nodige humor, het leest wel lekker weg in het zonnetje. Maar ik vond het gewoon een beetje saai eigenlijk. Veel onnodige flashbacks, maar zonder de flashbacks was het boek de helft korter, het kabbelde maar een beetje door en er gebeurde gewoon te weinig naar mijn zin.
Hoe dan ook, het was dus zeker geen slecht boek, maar het was niet voor mij. Ik heb het wel uitgelezen, maar ook het einde wist me niet te verrassen.
Ik weet even niet goed voor wie ik deze moet aanraden. Er zijn meer dan genoeg mensen die het wel wisten te waarderen, dus hou je van feelgood en ben je nieuwsgierig? Geef het dan vooral een kans.

_{De link in deze post is een affiliate link. Zie mijn disclaimer voor meer info.}