Persoonlijk: over mijn ongezonde relatie met eten #2

226114_136036083153806_5159558_nGisteren heb ik jullie meegenomen naar mijn schooltijd, waar het allemaal begonnen is. Vandaag vertel ik hoe ik thuis met eten omging.

Na het lezen van het begin van mijn verhaal vragen sommigen zich misschien af waar mijn ouders in dit verhaal waren en waarom ze geen rem op me hadden gezet. Ik kan je vertellen: er ligt geen enkele schuld bij mijn ouders. Zij hebben er alles aan gedaan om mijn eetgedrag binnen de perken te houden.
Naast het feit dat snoep en koekjes echt een extraatje waren, hielden ze ons ook tijdens de maaltijd goed in de gaten. Als ik mijn bord leeg had at ik graag nog een aardappeltje met jus. Maar regelmatig probeerden ze me wel te stimuleren om daar van af te stappen en wat meer groente te eten. Er bleef ook wel eens wat over als één van mijn zusjes het bord niet helemaal leeg at. Bijna altijd vroeg ik of ik het mocht hebben, maar zelden mocht het. Frisdrank kregen we alleen op zondag. Mijn ouders hebben er alles aan gedaan.
Maar de supermarktbezoekjes waar ik al over schreef, die gingen buiten hen om. En toen ik daar eenmaal mee begonnen was gebeurde het steeds vaker. Op een gegeven moment was ik bijna iedere dag wel in de supermarkt te vinden. Spijbelen deed ik nog net niet, maar ik keek wel de hele dag uit naar het moment dat ik weer kon gaan om chocola en chips te kopen. Ik kocht ook al lang niet meer alleen eten voor op school. Nee, hele voorraden smokkelde ik in mijn tas mee naar huis. Er was toch niemand die in mijn tas keek. Mijn huiswerk maakte ik op mijn kamer, alleen.
De rit naar huis kon me niet snel genoeg gaan, ik keek uit naar het moment waarop ik ‘huiswerk kon gaan maken’. Huiswerk maken deed ik zelden, nog zo’n slechte gewoonte van me in die tijd, maar dat is een ander verhaal. In plaats daarvan zat ik op bed met een boek of mijn laptop, en natuurlijk mijn eten. Meestal chocola of chips, de Pringles waren mijn favoriet. Natuurlijk wist ik dat het avondeten eraan zat te komen, maar daar trok ik me niets van aan. Als ik eenmaal begonnen was met eten kon ik niet meer stoppen, ook al zei mijn verstand dat het niet goed was.
Regelmatig zat ik eigenlijk al vol toen we gingen eten. Maar dat liet ik natuurlijk niet merken. Ik was gek op het avondeten, dus ik had er geen enkele moeite mee om het volle gevoel te negeren en toch nog flink op te scheppen. Na het eten hielp ik nog met afruimen, maar daarna ging ik weer naar boven, verder met mijn ‘huiswerk’. In één avond een hele Milka reep van 200 gram wegwerken was geen uitzondering.

Alles deed ik stiekem. Mijn eten lag onder de dekens. Als er dan iemand onverwacht binnen zou komen dan zou ik in ieder geval niet betrapt worden. Lege verpakkingen verstopte ik. In mijn bureau, onder mijn bed, of in mijn tas om het doodleuk weer mee te nemen naar school en daar weg te gooien.
Weggooien deed ik helaas ook vaak met mijn boterhammen. Want alles wat ik op school at was zoveel lekkerder. Mijn boterhammen vergat ik gewoon. Soms at ik ze ’s avonds alsnog, gewoon omdat ik ze wel lekker vond. Maar vaak genoeg zijn ze in de prullenbak beland.

Ook in de weekenden had ik mijn manieren om aan voorraad te komen. Ik ging altijd graag een stukje fietsen en vond het dan ook geen probleem om boodschappen te doen. Dat vond ik leuk om te doen, en bovendien kon ik dan ook wat voor mezelf kopen. Altijd alleen dingen die in mijn zak pasten, en ik rekende apart af. Van mijn eigen geld hoor, dat wel. Ik heb nooit geld gestolen om aan snoep te komen.
Wat ik wel af en toe deed was eten uit de koelkast pakken. Mini candybars waren vaak wel in huis. Ik pakte er meestal drie: genoeg om even door te komen, maar niet genoeg om te merken dat de zak leger was. Ongelofelijk laag vind ik het eigenlijk. Ik schrijf dit voor het eerst op, en ik walg ervan dat ik dat gedaan heb. Bah. Dat ik zo laag heb kunnen zinken. Zo stiekem, zo doordacht. Net een echte junk.

Toen ik het huis uit ging was het hek helemaal van de dam. Ik kon niet alleen snoepen wat ik wilde, maar ook de maaltijden maken die ik het liefst at, en zoveel opscheppen als ik wilde. Niemand die er wat van kon zeggen. Ik at niet meer zozeer om beter in mijn vel te zitten. Ik at omdat ik intussen niet meer zonder kon. Zo’n gerecht van M.aggi, voor twee tot drie personen, of zelfs drie tot vier personen, daar at ik hooguit twee dagen van. Niet dat ik alleen maar zulke dingen at hoor. Gewoon aardappelen, groente en vlees, daarvan at ik ook veel te veel. De rem was helemaal weg en mijn maag wist niet beter dan dat er veel gegeten werd.

Zo zie je maar weer, er blijven altijd dingen waar een ouder geen invloed op heeft. Een kind wat te veel snoept of te zwaar is betekent absoluut niet altijd een falende ouder.

Morgen zal ik vertellen over het begin van mijn afvalstrijd. Lees je dan weer mee?

Advertenties

13 thoughts on “Persoonlijk: over mijn ongezonde relatie met eten #2

Add yours

  1. Goh, wat heftig voor je. Ik vind het boeiend om te lezen. Mooie serie ben je aan het maken! Dat laatste is inderdaad heel belangrijk. Ik vind het zo pijnlijk dat er altijd meteen naar de ouders gewezen wordt.

    Like

  2. Heel vaak zijn ouders zich ook van geen kwaad bewust, want kinderen kunnen heel goed dingen weg steken. Ik had zo’n moeder met een zesde zintuig (gelukkig!) en die wist heel veel, maar ik heb ook boterhammen weg gestoken om pitta te kunnen eten bijvoorbeeld. Dat wist mijn moeder dan weer niet.

    Ik vind het boeiend om jouw verhaal te lezen; het is best wel iets anders dan wat ik ken…

    Like

  3. ik herken dit sterk van mijn zusje, die net wat zwaarder was dan ons…
    OOk zij at de laatste restjes van de borden of de pannen nog leeg.. Mijn ouders hebben het net als die van jou gedaan lees ik….
    Ik vind het zo goed dat je hier (nu) over kan schrijven

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: