Tweede kerstdag gaan Lief en ik doorbrengen bij mijn ouders. Mijn ouderlijk huis is een plaats waar ik hoognodig nog het een en ander moet gaan opruimen. Ik heb daar nooit zo’n zin in omdat het:

a. Best ver weg is om even naar toe te rijden voor een paar uurtjes opruimen.
b. Gewoon heel veel spullen zijn en ik er als een berg tegenop zie om het op te ruimen.

Gelukkig mag ik alles wat ik wil bewaren in dozen op zolder laten staan, dus het is voornamelijk een kwestie van uitzoeken wat ik wil houden en wat er weg kan, vandaar dat het waarschijnlijk ook niet veel meer dan een paar uur in beslag zal nemen.
Opruimen ga ik natuurlijk niet tijdens de kerstdagen doen, daar kom ik echt wel een keer voor terug. Maar ondertussen komen er wel steeds meer dingen in me op die ik al mee zou willen nemen.
Ik heb het brieven schrijven herontdekt en ik weet dat er nog minimaal drie setjes postpapier in mijn bureaulade liggen. Weliswaar aangebroken, maar er moet nog genoeg zijn om het de moeite van het meenemen waard te maken. Postpapier dus.
In het Flow winterboek las ik een artikel over de vulpen. Wat een nostalgie. Vroeger schreef ik met verschillende kleuren inkt, ik denk dat die wel op zijn, maar de vulpennen moet ik nog hebben. Leuk om brieven mee te schrijven, de vulpennen moeten ook mee.
Iets totaal anders wat ik graag mee wil nemen is het grote blik met potloden, waarvan ik me eigenlijk iedere keer al voorneem om het mee te nemen, maar altijd vergeet ik het. Potloden, check.
Nog iets wat mee moet: mijn schriftjes van vroeger. Als kind schreef ik al korte verhalen, natuurlijk heel kinderlijk, maar ik heb ze allemaal bewaard en ik zou het leuk vinden om ze nog een keer te lezen. Misschien maak ik er wel een nieuwe blogcategorie van.
Genoeg dingen waar ik zo al op kom dus, en wie weet wat ik nog tegen ga komen tijdens het opgraven van deze dingen.