Dag drieëntwintig alweer, nog acht dagen en dan ben ik klaar met de dertig dagen challenge. Vandaag is het de bedoeling dat ik schrijf over iets wat mij beter laat voelen.
Als ik me rot voel, dan vind ik het vooral fijn om mijn gevoelens van me af te schrijven. En niet alleen als ik me rot voel hoor, ik heb bij mijn ouders nog drie dagboeken liggen die ik als kind helemaal heb volgeschreven. Ik wil ze binnenkort nog eens gaan doorlezen, ik moet toch nog mijn oude kamer opruimen. Maar volgens mij staan daar op kinderniveau best leuke dingen in.
Ik schrijf dus veel, maar dat wisten jullie waarschijnlijk al wel. Aan het papier, of aan de laptop, kan ik alles kwijt waar ik niet over wil praten. Als het eenmaal opgeschreven is kan ik het makkelijker loslaten. Vandaar dat een van mijn doelen in het DZP ook is om een brief te schrijven aan iedereen die me gekwetst heeft. Deze brieven ga ik niet versturen naar diegenen, daar heb ik ook geen behoefte aan. In plaats daarvan gaat de fik erin. Symbolisch verbranden.
Schrijven is dus een van de dingen die me beter laten voelen. Muziek is een andere. Ik heb een hele brede muzieksmaak, van metal tot pop tot keltisch tot dance en alles wat daar tussenin zit. Mijn muzieksmaak hangt helemaal af van mijn bui en waar ik op dat moment zin in heb. En als ik me rot voel dan kan het luisteren naar muziek heel therapeutisch werken. Harde muziek op hoog volume, even mijn verstand op nul, of juist hele rustige muziek, zachtjes op de achtergrond. Dat hangt af van hoe ik me voel.
Mezelf verliezen in een goed boek, dat is ook iets waarvan ik me beter ga voelen. Even met mijn gedachten ergens anders, mijn fantasie de vrije loop laten en heerlijk lezen.
Het laatste wat ik kan bedenken waarvan ik me echt beter ga voelen is sporten. Alle frustratie eruit gooien in de fitnesszaal, me fanatiek inzetten bij de spinning- of aquarobicsles, inspanning werkt. Ik kan mijn gedachten even verzetten, en voel me vaak een stuk rustiger en meer ontspannen als ik gesport heb.