Wat mij overstuur maakt? Ik ben niet snel overstuur, maar als HSP kan ik toch wel zeggen dat overprikkeling denk ik het antwoord is wat het meeste wel omvat. En dan vooral de negatieve prikkels.
Leuke prikkels, nieuwe indrukken opdoen, reizen, nieuwe mensen ontmoeten, etc, daar raak ik niet overstuur van. Hooguit een beetje moe. Maar ruzieënde, schreeuwende mensen, een omslaande sfeer in de kroeg, een negatieve ‘lading’ als ik ergens kom, ik kan er niet goed tegen. Ik ben gevoelig voor sfeer, en een negatieve sfeer voel ik aan en heeft invloed op mij.
Een voorbeeld, als ik ergens kom waar twee mensen net ruzie gehad hebben, dan voel ik dat. Als ik ergens kom, en mensen hebben nog steeds ruzie, maar doen hun best om het te verbergen, dan voel ik dat. Zo erg dat ik er zelfs hoofdpijn van kan krijgen. En ik voel me er ontzettend ongemakkelijk bij. Het drukt om me, het liefst zou ik zelf gaan huilen, en ik wil nog maar één ding. Zo snel mogelijk weg.
Maar niet alleen ruzie heeft dat effect op me. Verdriet doet eigenlijk hetzelfde met me. Ik ben ook heel slecht in troosten, iets wat ik zelf een vreselijke eigenschap vind van mezelf. Verdriet van anderen overweldigt me. Ik heb ook de neiging om die emoties over te nemen en zelf verdrietig te worden.
Wat me nog meer overstuur kan maken? Angst en zorgen over degenen van wie ik hou. Maar dat heeft iedereen wel denk ik.
Gedachtenspinsels 
De laatste keer dat ik mijn schoonfamilie zag was ik met een boel mensen opgesloten in een kleine ruimte waar “gezellig” een verjaardag gevierd werd. De negativiteit die ik toen voelde leverde een vreselijke hoofdpijn op en eenmaal thuisgekomen werd ik ziek. Nee, nooit heb ik het naar gevonden dat ik niet meer welkom was bij die mensen!
LikeLike
Ik herken veel van jouw ‘overnamegedrag’, omdat mijn zus ook HSP is. Lastig, maar als je het van jezelf weet, kan je er goed mee omgaan over het algemeen.
LikeLike
Ook heel herkenbaar voor mij. Vooral het overnemen van emoties. Kan er nu redelijk mee omgaan, ik kan nu eenmaal niet alle ellende van de wereld op mijn schouders dragen, maar hel soms vliegt het me nog aan.
LikeLike
Oh man wat vervelend 😦
Troosten kan ik trouwens ook niet, ik moet heel vaak dan zelf ook huilen :’)
LikeLike
Overprikkeling herken ik wel, maar ik heb het niet zo erg met emoties, ik heb het vooral als er gewoon té veel (meestal neutrale) signalen bij mij binnenkomen. Bijvoorbeeld als de tv en de radio tegelijk aan staan, iemand in de verte heel hard zit te lachen en ik me ook nog moet concentreren. Dan kan ik helemaal in paniek raken (maar meestal word ik kwaad op alles en iedereen).
LikeLike