Vandaag wordt er van me verwacht dat ik een stukje schrijf over mijn overtuigingen. Hierbij denk ik meteen aan mijn geloof. Mijn geloof loopt als een rode draad door mijn leven.
Ik ben opgegroeid met het geloof. Ik ben gereformeerd opgevoed. Dat geeft misschien meteen wat vooroordelen, en om die meteen maar even uit de wereld te helpen: zo lang ik me kan herinneren hebben we een televisie gehad, ik droeg meer broeken dan rokken en ik heb nog nooit van mijn leven op een serieuze manier een hoed gedragen. En zo zijn er vast nog meer vooroordelen, maar wij waren dus niet zo streng. Ook binnen het ‘gereformeerd zijn’ heb je verschillende takken.
Ik ben als baby gedoopt. Daar weet ik uiteraard niks meer van, maar ik ben blij dat mijn ouders die keuze gemaakt hebben. Als kind ging ik naar de kindernevendienst, een speciale ‘kerkdienst’ voor de kinderen tijdens de dienst voor volwassenen. Ik was als klein kind natuurlijk nog niet zo bezig met mijn geloof. Ik vond het vooral gezellig, liedjes zingen en samen knutselen.
Naarmate ik ouder werd begon het ook steeds meer mijn eigen keuze. Toen ik zeventien was heb ik in de kerk belijdenis gedaan. Belijdenis doen is eigenlijk het bevestigen van je doop. Bij de doop is het de keuze van je ouders, en met belijdenis maak je zelf de keuze. En het is een keuze waar ik nog steeds achter sta.
Als je me nu vraagt ‘wat ik ben’ dan zou ik niet meer zeggen dat ik gereformeerd ben. Maar ik zou ook niet een ander ‘hokje’ noemen om me in te zetten. Ik ben christelijk, maar ik hou niet van het hokjesdenken daarbinnen. Ik ben wel lid van de PKN (Protestantse Kerk Nederland), waar ook de gereformeerde kerk onder valt. Ik zit er zeker niet iedere week, en ik zal ook geen dingen laten omdat ‘dat niet mag van het geloof’. Geloven zit in je hart, en niet in het aantal kerkbezoeken.
Ik ervaar God in mijn dagelijks leven. Mijn geloof is belangrijk voor mij, ik haal er kracht uit, en troost, en steun. Maar ik zal nooit iemand veroordelen die daar anders over denkt. Geloven is persoonlijk, en iemand die anders of helemaal niet gelooft is zeker geen slecht mens. Ik heb voor iedereen respect. (Tot je dat respect verspeelt, maar dat is een heel ander verhaal).