en paar dagen geleden heb ik een grote stap gezet. Ik heb mijn profiel op hyves verwijderd! Je weet wel, dat social media ding met die poppetjes en een grote witte H in een geel blok. Die site waar je een profiel kunt aanmaken om in contact te blijven met mensen waarmee je normaal gesproken nauwelijks een woord wisselt.
Jaren geleden, toen hyves nog hip was, heb ik een profiel aangemaakt. Ik was meteen verslaafd en voegde zoveel mogelijk bekenden toe als vriendje of vriendinnetje. Ik krabbelde er lustig op los en werd lid van publieke hyves, groepen waar je over dingen kon kletsen die je interesse hadden. Ik heb zelfs een paar keer geprobeerd om de daglimiet voor de krabbels te halen, wat me overigens nooit gelukt is.
Een paar jaar ben ik zeer fanatiek hyver geweest. Iedereen die ik kende kwam in aanmerking om vriendjes te worden met mij. Ik keek meerdere keren per uur hoe vaak mijn profiel bekeken was, ik werd blij van reacties op mijn foto’s of krabbels van mijn vrienden en ik wilde natuurlijk zoveel mogelijk vrienden hebben.
Je snapt het misschien wel, in het echte leven was ik niet zo populair, op hyves probeerde ik dat ruimschoots goed te maken. Op een gegeven moment ging ik zelfs zo ver dat ik iemand in mijn vriendenlijst had staan die op de basisschool bij mij in de klas heeft gezeten. Op de basisschool konden we elkaar niet uitstaan (en dat was nog zacht uitgedrukt) en daarna hebben we elkaar nooit meer gezien. Wat deed hij in mijn vriendenlijst? Ik weet niet eens meer wie nou eigenlijk de ander heeft uitgenodigd, maar ik kan me zelfs nog voorstellen dat ik het zelf heb gedaan. Want zo was ik in die tijd. Bekende naam? Klik, uitnodigen.
Gelukkig kwam er een moment dat het me tegen ging staan. Ik besloot mijn vriendenlijst nog eens goed na te kijken en ging mensen ontvrienden. Ontvrienden was het helemaal toen. Minder dan de helft van mijn oorspronkelijke lijst bleef over. Alleen de mensen die nog reageerden op mijn krabbels, de mensen met wie ik echt contact had en die ik ook aardig vond. De rest verdween zonder genade uit mijn vriendenlijst. Niet iedereen hoeft alles van me te weten. Ik realiseerde me dat ik me beter kon richten op mijn echte contacten en de mensen die echt om mij geven in plaats van de online contacten. Ik denk dat ik vanaf dat moment ook hyves-verslaafde af was. Ik begon ook een selectie te maken in de publieke hyves en bleef alleen lid van actieve groepen met onderwerpen die me interesseerden.
Maar ook hier werd ik steeds minder actief. Ik ben nog een tijdje beheerder geweest van een hyve die ik had overgenomen, maar al na een paar weken hield ik dat voor gezien. Ik vond mezelf niet actief genoeg en dat vond ik niet eerlijk tegenover de leden.
Toen ik facebook ontdekt had hield ik het eigenlijk helemaal gezien op hyves. De meeste hyvers hadden ook facebook, dus voegde ik ze daar toe. Ik keek nog maar af en toe op hyves voor een paar mensen met wie ik alleen via hyves contact kon houden.
Een paar weken geleden verwijderde ik al mijn ‘dubbele’ vrienden. Nu zijn ook de laatste contacten die ik echt wil behouden overgestapt op facebook, en zodoende heb ik mijn profiel verwijderd.
Zomaar, zonder zelfs maar te kijken hoe lang mijn profiel nou eigenlijk bestaan heeft. Zonder blikken of blozen. Dag hyves, dag kinderachtige populariteitsstrijd die tegenwoordig voornamelijk onder pubers gevoerd wordt. Ik verwijderde mijn profiel op hyves. Als je dat een paar jaar geleden tegen me gezegd zou hebben zou ik je recht in je gezicht uitgelachen hebben. Ik had het nooit verwacht, maar ik verwijderde mijn profiel. En ik was blij.