Het is nu ongeveer drie weken geleden. Vlekkie, x91onzex92 huiskat (van mijn ouders), was oud en ziek, en ze kon zo niet verder. Ze moesten haar laten inslapen. En ook al woon ik al bijna vijf jaar niet meer thuis, het doet toch pijn.
Ik ben al van jongs af aan gek op katten. Vlekkie kregen we als kitten. Ik was een jaar of negen toen, dus ik ben praktisch opgegroeid met het beestje. Ze heeft de respectabele leeftijd van vijftien jaar bereikt. Maar dat maakt het gemis niet minder.
De laatste dagen van haar leven ging het niet zo goed met haar. Ik heb haar niet meer gezien, en ik weet niet goed wat ik daar van moet vinden. Hoewel ik het wel erg vind dat ik geen afscheid meer heb kunnen nemen, ben ik ergens ook blij dat ik niet heb gezien hoe slecht het met haar ging. Nu blijft ze in mijn herinnering zoals ze was. Lief, gezond, speels en vol levenslust.

Lieve Vlekkie, je bent uit ons leven, maar we zullen je nooit vergeten. Rust zacht!