Het Zelfbeeld is eigenlijk maar een vreemd iets. Waar je spiegelbeeld gewoon de feiten aangeeft, namelijk hoe je eruit ziet, geeft je zelfbeeld vooral aan hoe je naar jezelf kijkt, hoe je jezelf in de spiegel ziet. Zie je de mooie kanten van jezelf, of zie je vooral de minder mooie kanten van jezelf? Wat vind je eigenlijk van jezelf, kun je van jezelf houden? Weet je wat je goede en minder goede eigenschappen zijn? En waar leg je dan de nadruk op? Vind je vooral pluspunten, of vooral minpunten? Dat is wat je zelfbeeld weergeeft. En dat kan iedere dag verschillen. Vreemd eigenlijk, als je bedenkt dat je zelf niet veranderd. Zo kan het dat je op een goede dag met hele andere ogen naar jezelf kijkt dan wanneer je een slechte dag hebt en je minder goed voelt. Dat je zelfbeeld ook erg verwrongen kan zijn heb ik inmiddels wel bewezen. Lange tijd heeft mijn zelfbeeld afgehangen van hoe ik mij voelde, maar ook vooral van hoe ik dacht dat anderen over mij zouden denken. De negatieve dingen vielen op, omdat ik bang was dat anderen daar ook naar zouden kijken. Door een verleden vol van pesterijen is mijn zelfbeeld zelden positief geweest. Als ik in de spiegel keek zag ik voornamelijk de puist op mijn voorhoofd, of de dikke buik. Ook als ik over mezelf nadacht kon ik gemakkelijk een rij negatieve punten van mezelf opnoemen. De positieve punten, daar had ik veel meer moeite mee. En met mij denk ik vele anderen. Het is namelijk zoveel makkelijker om jezelf de grond in te boren, dan om jezelf een keer een complimentje te geven. Zeker omdat we denken dat zoiets al snel gezien wordt als arrogantie. En arrogant, dat willen we natuurlijk niet zijn, want dat wordt vast niet gewaardeerd. Wat moet de rest van de wereld wel niet van ons denken? Misschien zou het wel eens goed zijn om x92s ochtends voor de spiegel eens te zoeken naar de mooie kanten, in plaats van de kanten die je minder mooi vind. Om eens iedere ochtend tegen jezelf te zeggen: x93je bent mooi, je mag er zijnx94. Of om eens goed na te denken over positieve karaktertrekken. Het helpt, het is goed voor je zelfbeeld, en daarmee ook voor je zelfvertrouwen. En in tegenstelling tot wat de meeste mensen denken, is er eigenlijk niets mis met een beetje gezonde arrogantie. Niemand zal je dat kwalijk nemen. Blijft toch een vreemd iets, dat zelfbeeld. Het is zo veranderlijk, en zo gemakkelijk te bexefnvloeden. Mijn eigen zelfbeeld is de laatste tijd wel enigszins verbeterd. Maar ik ben er nog lang niet. Eigenlijk zou ik ook vaker voor de spiegel moeten gaan staan om mezelf een complimentje te geven. Ik zeg dat nu wel heel gemakkelijk, maar eigenlijk doe ik dat zelf ook nooit, terwijl ik het juist zo goed kan gebruiken. Ik ga het gewoon zelf ook eens proberen, ik zal het meteen instellen als mijn goede voornemen voor de komende maand.