Schreeuwerige posters staren me aan als ik op mijn werk kom. Teksten als ‘Yes, we care’ of ‘can you feel it’ moeten mij en mijn collega’s motiveren en overtuigen om met gevoel ons werk te doen. Meteen bedenk ik me dat ik de teksten heel erg op mezelf kan betrekken, en dan bedoel ik niet zozeer op werkgdbied: ja, ik kan het voelen, ja, het kan me iets schelen. Sterker nog, soms geloof ik echt dat alles me teveel kan schelen. Dat ik me dingen teveel aantrek. Problemen van anderen, ik neem ze over. Maak er mijn probleem van, ik pieker erover, uit alle macht op zoek naar een oplossing. Soms zou ik me willen afsluiten daarvoor, want het maakt me doodmoe. Aan de andere kant, ik voel het misschien ‘te’ veel, maar ik voel het wel. Ik trek het me aan, het kan me iets schelen. Ik ben geen kouwe kikker, ik heb gevoel. En dat is natuurlijk ook wel iets om trots op te zijn. Yes, I care!