Het is vijf december, de avond die vroeger bekend stond als pakjesavond. Een geweldige avond vond ik dat altijd, cadeautjes krijgen en natuurlijk extra lang opblijven om er mee te spelen. Buiten gaat het te keer. Het is maar goed dat die arme oude man niet echt de daken op hoeft, anders zou dit wel eens de allerlaatste sinterklaasavond kunnen zijn. Levensgevaarlijk, zulke stunts. Het onweert, hagelt en waait, en nog hard ook. Ik zit heerlijk binnen, op mijn werk. We doen al lang niet meer aan Sinterklaas. Iedereen in ons gezin is volwassen en kinderen hebben we nog niet. … Lees verder Hoor de Sint waait door de bomen

Met mijn ogen nog half in de slaapstand stap ik in de trein. Wat is het nog vroeg! Minstens een half uur eerder dan mijn normale vertrektijd. Ik zoek een plekje uit en probeer een prettige houding te vinden. Dromerig sluit ik mijn ogen en wacht ik op de schokkende beweging die mij vertelt dat we rijden. Om ze vervolgens bij het eerste geluid weer langzaam open te doen. Zo kom ik tot de conclusie dat er niets veranderd is. Ik reis al ruim twee jaar niet meer regelmatig met de trein, en ik kan het nog steeds niet: slapen … Lees verder Slapen in de trein

Heb je dat ook wel eens? Dat er dingen door je hoofd schieten die nergens op slaan, nergens voor nodig zijn of waarvan je niet weet hoe je daar in vredesnaam bij komt? Ik wel. In dit blogje deel ik een paar van die willekeurige gedachten met jullie: * Zo’n brandmelder, waarop staat dat je het glaasje moet breken door erop te duwen, zou dat echt zo gemakkelijk zijn? * Je zou maar flauwvallen terwijl je in een draaideur loopt * wat is candycrush eigenlijk een rotspel * Ben ik nou verkouden of is het de hooikoorts? * Je zou … Lees verder Waar ik soms aan moet denken

Afgelopen zaterdag moest ik werken. Ik was in de veronderstelling dat het restaurant ook geopend was op zaterdag, maar helaas bleek dat niet zo te zijn, dus heb ik een heerlijke lunchwandeling gemaakt. Het was mooi weer en ik had er goede schoenen voor aan. Die nieuwe ja, zelfs voor een korte wandeling zaten ze heerlijk. Mijn ‘soort van doel’ was om even langs de Primera te lopen voor postzegels, maar dat was iets verder lopen dan ik had ingeschat. Zoals wel meer mensen vind ik het erg leuk om om me heen te kijken. De mensen die op straat … Lees verder En hij zong het uit

Afgelopen weekend was ik op een braderie om te schminken. Voordat het druk is loop ik graag even een rondje langs alle kramen, even kijken wat er te koop is, en dat deed ik deze keer ook. Ik stuitte op een paar leuke schoenen, waarvan de verkoopster één paar in mijn maat bij zich had. Op zich geen probleem, maar al vanaf het moment dat ik ze oppakte om beter te bekijken stond er iemand vuil naar me te kijken. Nog net op tijd vroeg ik of ik ze mocht passen, de ander stond op het punt om hetzelfde te … Lees verder Als blikken konden doden…

Weet je nog, vroeger, in die tijd die ook wel je kindertijd genoemd wordt, … … toen je enige zorg was of je het eten van die avond wel lekker zou vinden? … toen je rustig buiten speelde met je vriendjes en vriendinnetjes? … toen een innige vriendschap nog ontstond door de eenvoudige vraag “wil je mijn vriendinnetje zijn?” … toen je op het schoolplein al touwtjespringend alle letters van het alfabet afging, net zo lang tot je mis sprong? De letter waar je toen gebleven was, was de beginletter van de naam van degene met wie je later zou … Lees verder Die goeie ouwe tijd

De laatste tijd hebben we het heerlijk druk, en dat zorgt er soms voor dat ik niet meer de tijd of energie heb om te bloggen. Om iedereen toch op de hoogte te houden een greep uit wat er de afgelopen tijd gebeurt is: * Ik ben ontzettend verkouden geweest, gelukkig is het nu bijna over en komt het laatste beetje los. * Gisteravond zijn Lief en ik naar Amsterdam gereden, daar hebben we een schattig handaangedreven kinderdraaimolentje gekocht. Voor de geïnteresseerden, ik kan binnenkort een foto plaatsen. * Mijn nieuwe baan bevalt uitstekend, maar het is wel vermoeiend, ook … Lees verder Drukdrukdruk