Elke acht tot tien dagen wordt er een vrouw gedood door haar man, vriend of ex-partner. Vrouwenmoord komt in Nederland aanzienlijk vaker voor dan in de landen om ons heen en toch lijkt er nauwelijks iets te veranderen. Hoe kan
het dat vrouwenmoord zo wordt onderschat in Nederland? Waarom gaat het juist in ons land zo vaak mis achter de voordeur? Waarom kunnen sommige mannen niet accepteren dat een vrouw een punt zet achter de relatie? Waarom komt hulp vaak te laat? En welke lessen kunnen we trekken uit hoe het in het buitenland gaat?
Saskia Belleman heeft onderzocht of en hoe het beter kan. In gesprekken met slachtoffers, nabestaanden, plegers, de politie, het om, strafrechtadvocaten en wetenschappers gaat de rechtbankverslaggever van De Telegraaf op zoek naar antwoorden.

Laat ik maar meteen met de deur in huis vallen: dit is niet het soort boek waarbij ik echt een mening heb over de vorm, de schrijfstijl of wat dan ook. En een trigger warning: het is een heftig boek. Voer voor nachtmerries. Vooral de eerste hoofdstukken.
In die eerste hoofdstukken komen nabestaanden van slachtoffers van femicide aan het woord, en ook iemand die het ternauwernood wel overleefde. Zij vertellen hun verhaal, over de signalen die er waren, over hoe iedereen wel merkte dat het niet goed ging maar het toch zo afliep. Eerlijk, ik heb het boek een paar keer weggelegd en getwijfeld of ik wel verder wilde lezen, en van de eerste hoofdstukken las ik er hooguit één op een dag. Maar het intrigeerde me ook, en dat maakte dat ik toch wilde doorlezen.
In één van de volgende hoofdstukken komt een dader aan het woord. Dat vond ik ook best heftig om te lezen.
Verder spreekt Saskia Belleman met wetenschappers, mensen bij de politie, het om en strafrechtadvocaten. Daar wordt de heftigheid een stuk minder, en ik vond het erg interessant om deze invalshoeken te lezen. Wel vond ik dat er hier veel herhaling was, aan de verschillende mensen zijn soms dezelfde vragen gesteld, waardoor informatie soms vaker terugkomt.
‘Zij is van mij‘ is interessant, heftig en ik denk ook zeker leerzaam om op zijn minst signalen te herkennen. Er wordt ook goed uitgelegd waar je terecht kunt met eventuele zorgen. Aanrader als het onderwerp je interesseert, maar laat het gerust liggen of sla de eerste hoofdstukken over als je daar niet tegen kunt.

_{De link in deze post is een affiliate link. Zie mijn disclaimer voor meer info.}