Weet je nog, vroeger, die eerste keren op stap? Ik zag laatst foto’s terug van mijn puberende zelf, helemaal opgetut om naar de 538 Drive in show in de feesttent te gaan. De voorbereidingen duurden haast langer dan de avond zelf. Hoe anders is dat nu?

Vroeger… was die 538 Drive in show het uitje van het jaar. Met vriendinnen op de fiets naar de tent en weer terug, in de vakantie. Dat mocht nog net toen ik vijftien was, ‘echt’ stappen zat er toen nog niet in hoor.
Tegenwoordig… kan ik me nog maar moeilijk voorstellen dat ik daar al weken van tevoren naar uit keek. Maar dat komt vast ook omdat het volgens mij nog steeds een beetje een puberding is hoor.

Vroeger… kon ik me weken verheugen op zo’n uitje. De voorpret deed een hoop.
Tegenwoordig… gaan uitjes meestal spontaan, en eigenlijk vind ik dat veel leuker.

Vroeger… bedacht ik al ver van tevoren wat ik aan zou doen. Ik testte verschillende outfits en kapsels, en ik was helemaal voorbereid als het zo ver was.
Tegenwoordig… weet ik best goed wat me leuk staat en bedenk ik pas vlak van tevoren wat ik aantrek.

Vroeger… ging ik voor fashion over comfort.
Tegenwoordig… andersom! Als ik een hele avond lekker wil dansen dan wil ik dat op comfortabele schoenen doen.

Vroeger… had ik de wildste fantasieën over leuke jongens die ik misschien wel zou ontmoeten en waar ik heel veel vervolgafspraakjes mee zou maken(nooit gebeurd natuurlijk).
Tegenwoordig… vind ik het prima om de mensen die ik op een feestje ontmoet daarna niet meer te zien. En aan leuke jongens heb ik allang geen behoefte meer, ik ben voorzien.

Vroeger… waren we de hele middag bezig met de voorbereidingen voor zo’n feestje. We probeerden honderd kapsels, oogpotloodjes en lipsticks om uiteindelijk met losse haren en een beetje mascara de deur uit te gaan.
Tegenwoordig… leuk make-upje, haren netjes, dat kan ook prima in het uur voordat je vertrekt toch?