Opeens lag hij naast de auto, in een afgesloten plastic zakje, met een briefje erbij. Een vrolijk kijkende gehaakte worm, met een ringetje erbij zodat je er een sleutelhanger van kunt maken. Het bleek een WorryWorm, een gelukswormpje, te zijn, en er zit blijkbaar een hele community achter.

Het briefje verwees naar een Facebookgroep, waar je als je wil kunt laten weten dat je hem gevonden hebt en waar. Het bleek een groep met duizenden leden, zowel makers als vinders. De WorryWorm is bedacht in de UK en het is een ‘random act of kindness’, bedoeld om de vinder een glimlach te bezorgen. Nou, dat is gelukt, dit is toch leuk? Ze worden anoniem verspreid door het hele land, en wie er één vindt mag hem houden.
Ik had er nog nooit van gehoord, maar ik vind het een superleuk initiatief, het maakte mij in ieder geval blij. Op de groep zie ik heel veel varianten van de worm voorbij komen, en voor wie zelf aan de slag wil zijn er ook verschillende haakpatronen te vinden. Dus wie weet, als ik ooit snel en goed kan haken, dan maak ik er misschien ook wel een paar. Deze blijft in ieder geval bij mij.

De stenen die al een paar jaar verspreid worden ken ik wel, maar had jij al eens van de WorryWorm gehoord?