En daar is hij hoor! Het heeft even geduurd, maar ik zag me toch een mooi getal op de weegschaal staan vanmorgen. En bij het kopen van een nieuwe bikini werd ik ook al positief verrast.

Op dit moment weeg ik vijftien kilo minder dan voor mijn heupoperatie. Ja, dat is ruim twee jaar geleden, maar dat eerste jaar tel ik nauwelijks mee met alle pech die ik had. Kort voor mijn operatie was ik op mijn zwaarst. Ik was al een tijd lekker bezig met gezond eten en bewegen, maar dat bewegen werd steeds minder toen ik last kreeg van mijn heup. En ja, dan moet je eigenlijk ook je eetpatroon aanpassen, en daar ging het mis. Ik baalde wel van die extra kilo’s, ze herinnerden me vooral aan pijn, aan hoe mijn lichaam me in de steek liet. Dus toen ik weer goed kon bewegen deed ik dat volop. Maar door andere gezondheidspech die op mijn pad kwam moest het bewegen weer op pauze.
Maar ik zit weer lekker in de flow. Gezond eten, en bewegen, en omdat het om heel veel redenen wel gezond voor me zou zijn om lichter te zijn doe ik ook weer echt mijn best om af te vallen. Geen dieet, dat zou ik nooit meer doen, maar alles met mate, en ik let wel op de calorieën. Ik eet in een calorietekort, maar ik ontzeg mezelf niets, en ik lijd zeker geen honger. En inmiddels ben ik dus vijftien kilo lichter dan mijn zwaarste gewicht. Vijftien pakken suiker. Zestig pakjes roomboter. Vijf van die grote flessen frituurvet.
Ik had ook een nieuwe bikini nodig. Eén van mijn bikini’s was hartstikke vaal geworden, en beide ‘flodderden’ ze rond mijn kont. Ik dacht nog dat dat in ieder geval voor een deel kwam omdat ze gewoon oud en uitgerekt waren, maar bij het passen van nieuwe sets bleek dat ik ook gewoon een maat kleiner kon hebben. Ze waren dus niet alleen oud, maar ook te groot! Ergens vind ik het wel jammer, want wat ik had was echt heel leuk en stond me heel goed. Maar dat geldt ook voor de nieuwe gelukkig.
Nu op naar de vijfentwintig!