Gisteravond heb ik je afgezet, precies op dezelfde plaats als twee weken geleden. Je had vandaag je afspraak weer, net zoals iedere twee weken. Vandaag zou ik je weer ophalen.
Ik wist vanmorgen dat ik nog wel even tijd had voordat ik je weer op moest pikken, ik kon gemakkelijk nog even tanken. Toen ik thuiskwam wilde ik kijken of je al klaar was, maar je was er niet. Ik schrok, dat kan toch niet waar zijn? Je bent er altijd, je bent zo trouw als een hond.
Ik ben nog een stukje verder de straat in gelopen. Je vrienden stonden er wel, en ik zag dat je afspraak ook nog niet geweest was. Ik keek goed rond. Stond je misschien ergens tussen je vrienden, in plaats van op de afgesproken plaats? Maar nee, ik zag alleen je vrienden staan, maar die horen niet bij mij. Jij hoort bij mij.
Na de schrik kwam het besef. Je bent weg. Ontvoerd? Wat moeten we zonder jou? Ik weet het niet. We kunnen helemaal niet zonder jou.

Dus, bij dezen een oproep aan alle buurtbewoners en iedereen die er verder vanmorgen in de buurt heeft rondgehangen. Wie o wie heeft, wellicht per ongeluk, onze groene bak gejat? En wil diegene zo vriendelijk zijn om hem ook weer op de plaats te zetten? Wat moet je ermee, hij was verdorie nog niet eens geleegd, de inhoud van onze konijnenhokken ligt er nog in, echt, je hebt er helemaal niks aan. Maar wij kunnen met onze beestenboel écht niet zonder onze groene vriend!