Afgelopen donderdag hebben we een ‘nieuwjaarsetentje’ gehad met de vriendinnengroep. We hadden gereserveerd in een Indisch restaurant in Zwolle.
Nou ben ik sowieso al niet zo bekend met Indisch eten. Vriendlief kan er niet zo goed tegen, en daarbij zijn er in de buurt meer Chinezen dan Indieërs te vinden qua restaurants. Het restaurant op zich was dus eigenlijk al iets nieuws.
Veel gerechten op de kaart zagen er onbekend uit. Er stond natuurlijk wel een omschrijving bij, maar het bleef toch exotisch.
Eén gerecht sprong eruit. Het had een vage omschrijving die erop neer kwam dat je verschillende curry’s ging proberen. Geen idee wat ik moest verwachten, maar ik hou van proberen, en ik hou ervan om zoveel mogelijk verschillende dingen te proeven als ik uit eten ga. De keuze was gemaakt.
Het zag er mooi uit. Het waren vijf kleine schaaltjes, gevuld met een beetje van drie gerechten, rijst en groente.
In een van de schaaltjes bleek iets met kokos te zitten. Dat zou iets zijn waar ik normaal gesproken nooit voor zou kiezen, want ik hou helemaal niet van kokos. Maar het zat erbij, en ik wil alles geproefd hebben. Tot mijn verbazing vond ik dit erg lekker. En de inhoud van de andere schaaltjes was ook zeker de moeite waard.
Het idee achter dit doel was kennismaken met nieuwe dingen, en dat is zeker gelukt. Niet dat ik nu regelmatig kokos zal gaan gebruiken in de keuken ofzo, of dat ik opeens gek ben op kokos. Maar ik ben wel blij dat ik het geprobeerd heb.
Oh, en nog een noot voor degenen die nieuwsgierig zijn naar de afvalstrijd: ik ben zo goed geweest om geen toetje te nemen!