Voor degenen die het niet weten: wij hebben dus konijnen. Vijf stuks, drie mannetjes en twee vrouwtjes.
Omdat onze tuin helemaal ommuurd is, en ze dus toch nergens naar toe kunnen, lopen ze wel eens los in de tuin. Dat vinden ze heerlijk, en niemand heeft er last van.
Zo ook een kleine anderhalve maand geleden. De mannetjes gaan niet samen, daar komt ruzie van, dus laten we altijd maar één mannetje tegelijk los. Het was de beurt van onze Rambo.
Toen we even weg moesten, hebben we het konijntje gewoon laten lopen. We hadden niet echt tijd meer om hem terug in zijn hok te zetten. Maar toen we terugkwamen kregen we de schrik van ons leven: het konijn was nergens meer te vinden.
Maar Rambo kon nergens naar toe. Binnen zat hij niet, daar waren we zeker van. In de schuur kon eigenlijk ook niet, maar voor de zekerheid hebben we daar toch nog maar even gekeken.
Toen we het in onze eigen tuin maar opgegeven hadden, hebben we zelfs nog even bij de buren aangebeld. En bij de overburen, aangezien hun tuin rechtstreeks in en open verbinding stond met de tuin van de buren. Want het zóu toch niet zo zijn dat hij via de hokken over onze muur gesprongen is en bij de buren geland is? Onmogelijk natuurlijk, maar je gaat rare dingen denken op zo’n moment.
Natuurlijk was hij daar ook niet, en we begonnen ons er min of meer bij neer te leggen dat Rambootje weg was. We dachten nog aan een roofvogel, maar dat mag wel een flinke roofvogel geweest zijn dan, om een konijn van bijna 3,5 kilo mee te nemen. Maar het was niet anders, hij was helemaal nergens.
Tot ik iets hoorde in het hok van de dames. Boven ritselde iets, terwijl ik beneden toch echt vier ogen zag schitteren. Toen ik het hok bovenin open maakte bleek dat er opeens drie konijnen in het hok zaten. De twee vrouwtjes, en onze vermiste man. Die had zich daar natuurlijk prima vermaakt, met als gevolg dat wij hier nu weer zeven kleine konijntjes hebben.
Absoluut niet gepland, maar natuurlijk wel heel schattig. En we waren ontzettend blij dat ons Rambootje weer terecht was.
Zie hier het resultaat van een wilde konijnennacht 🙂


2 gedachtes over “Een ongeluk zit in een klein ho(e)kje”