Wat een simpel berichtje van nog geen 140 tekens allemaal teweeg kan brengen. Vanuit het niets was hij daar opeens, de tweet van Walk for Women, met de vraag of ik vrijwilliger zou willen zijn bij het evenement. Vrijwilliger, ik? En dan ook nog als schoonheidsspecialiste? Maar ik ben nog in opleiding, kan ik dat?
Na wat heen en weer getwitter bleek dat het niet erg was dat ik nog in opleiding was. Het ging om een driedaags wandelevenement voor vrouwen, met als doel zoveel mogelijk geld op te halen voor Cordaid Memisa. Vrouwen voor vrouwen dus. En in de avond na de wandeltochten zijn er verschillende verwen-activiteiten voor de deelnemers. Waaronder dus schoonheidsspecialistes.
Meer informatie vragen kan natuurlijk nooit kwaad, en omdat 140 tekens wel erg weinig is voor een uitgebreid verhaal besloot ik er eens een mailtje tegenaan te gooien. En al snel had ik een enthousiaste reactie terug.
Ik vond het leuk om zox92n uitgebreide reactie te krijgen, maar ik heb het toch even laten rusten, om alles even op me in te laten werken. Natuurlijk leek het me een geweldige ervaring om mee te werken aan zox92n evenement. Maar eng is het ook wel een beetje. Zonder diploma en met weinig ervaring helpen bij iets wat zo groot is.
Aan de andere kant, wat kan er mis gaan? Het is natuurlijk wel een mooie manier om ervaring op te doen. En het kan natuurlijk ook heel leerzaam zijn, aangezien ik vast niet de enige schoonheidsspecialiste zal zijn. Ik zal hulp kunnen vragen van anderen, tips en adviezen kunnen krijgen, en vooral heel veel kunnen leren. Na lang genoeg nadenken besloot ik dat er genoeg voordelen aan zaten om een voorzichtige positieve reactie te geven.
Als het allemaal goed uitkomt zit ik dus in september in Haarlem, als vrijwilliger bij Walk for Women. Eigenlijk heb ik er nu al zin in.