Inpakken!

Ik weet niet waarom, maar al van kinds af aan heb ik iets met inpakken. Ik herinner me vaag dat ik, toen we voor het eerst op vakantie gingen, per se mijn eigen tas met spulletjes mee wilde nemen. Al weken van tevoren was ik bezig met voorbereiden en bedenken wat ik allemaal in moest pakken. Dat ging er nooit meer uit. Het maken van een ‘inpaklijstje’ was een groot deel van de voorpret. Het ging niet alleen zo met vakanties. Ook als we een dagje weg gingen droeg ik een zorgvuldig ingepakt heuptasje. Met bijvoorbeeld een kaart van de … Lees verder Inpakken!

Lente!

Na alle dagen van slecht weer en sneeuw lijkt de lente nu eindelijk door te zetten. Het is niet meer zo koud buiten, volgens mij wordt er voorlopig geen nachtvorst meer verwacht, en komend weekend verwachten ze zelfs twintig graden. En het heeft natuurlijk geregend, wat ook wel nodig was na de droogte. Het blijft gek. Bij droogte denk ik aan tropische temperaturen, veel zon en dagen zonder neerslag, niet aan sneeuw, vorst en kou. Gisteren heeft het zelfs behoorlijk geregend, wat voor een heerlijk frisse geur zorgde toen ik weer buiten kwam. Ik hou niet zo van regen, maar … Lees verder Lente!

Dubbel zien

Ik dacht dat ze een vriendin was. We vertelden elkaar alles, konden samen lachen en huilen. We konden elkaar vertrouwen dacht ik. Regelmatig zagen we elkaar, tot ze een vriend kreeg. Na de zomervakantie werd alles anders. Het initiatief om af te spreken lag vaak bij mij. Ze had vaak geen tijd of was moe. Het lag niet aan mij, absoluut niet. Het zou wel weer beter worden als het minder druk werd. Maar het afhouden van contact bleef aan. Ik stuurde een mail, was toe aan duidelijkheid. En toen kwam de aap uit de mouw. Ze had genoeg aan … Lees verder Dubbel zien

Verdronken

Ze waren nog klein, ik schat een jaar of zes, misschien hooguit acht. De een was iets ouder dan de ander. Plotseling struikelden ze. Hun enkeltjes raakten verstrikt in het touw waar ze over vielen en een van de meisjes gaf een hoge gil. Er klonk gehinnik, door de gil was het paard geschrokken. Wild brieste en steigerde het, tot het los kwam en zo hard mogelijk wegrende. Het touw zat aan hem vast, de beide meisjes werden meegesleurd. Het dier rende naar de zee, waar langs de vloedlijn het touw losliet. Het leek wel een slechte film. De meisjes … Lees verder Verdronken

Spontaan afspreken is leuk

Iets afspreken met een vriendin is tegenwoordig lastig. Iedereen heeft het druk met van alles en nog wat en het wordt altijd passen en meten om, soms weken van tevoren, een afspraak te plannen. Daar ben ik zelf medeschuldig aan hoor, vaak ben ik ook druk, of de momenten waarop ik kan afspreken komt het voor de ander niet uit en andersom. Vroeger, in onze onbezorgde jeugd, toen we het hooguit druk hadden met huiswerk, werd er nog wel eens spontaan afgesproken. Op school zag je elkaar, ’s morgens sprak je af en ’s middags ging je samen iets doen, … Lees verder Spontaan afspreken is leuk

Een nieuwe agenda

Eind december is natuurlijk traditioneel gezien niet alleen de tijd van het terugkijken op het oude jaar, maar ook van vooruitblikken naar het nieuwe jaar. Tijd voor een nieuwe agenda dus. Ik moet eerlijk zeggen dat ik mijn agenda al ergens in oktober had. Ik maak nog altijd gebruik van een papieren exemplaar, de agenda in mijn telefoon kan ik maar niet aan wennen. Mijn agenda van dit jaar heeft een klein ongelukje gehad en was niet echt bruikbaar meer, dus ik was blij dat mijn nieuwe agenda ook begon met oktober, zodat ik er ook het laatste deel van … Lees verder Een nieuwe agenda

Wat ik met kerst niet moet vergeten

Tweede kerstdag gaan Lief en ik doorbrengen bij mijn ouders. Mijn ouderlijk huis is een plaats waar ik hoognodig nog het een en ander moet gaan opruimen. Ik heb daar nooit zo’n zin in omdat het: a. Best ver weg is om even naar toe te rijden voor een paar uurtjes opruimen. b. Gewoon heel veel spullen zijn en ik er als een berg tegenop zie om het op te ruimen. Gelukkig mag ik alles wat ik wil bewaren in dozen op zolder laten staan, dus het is voornamelijk een kwestie van uitzoeken wat ik wil houden en wat er … Lees verder Wat ik met kerst niet moet vergeten

Soms is alles te veel

Iedereen heeft vast we eens zo’n moment, zo’n dag of periode dat je er even helemaal doorheen zit, zo’n moment dat de kleinste prikkel de druppel kan zijn die je aan het huilen maakt. Zo’n dag dat alles je kan irriteren en dat je om het minste geringste uit je vel kan springen. Kleine dingen die je dwars zitten stapelen zich op en bij elkaar is het teveel. Zo’n moment had ik van de week even. Ik was vergeten iets mee te nemen naar het werk, terwijl me de dag ervoor met klem gevraagd was om het mee te nemen. … Lees verder Soms is alles te veel

Heerlijk avondje

Vandaag is het vijf december, de dag van het heerlijk avondje van Sinterklaas. Sinterklaas is een feest waar ik altijd fijne herinneringen aan heb overgehouden. Als kind keek ik al weken van tevoren uit naar de intocht, en dat hij op meerdere plaatsen tegelijk aankwam, ach, als kind accepteer je het nog als er gezegd wordt dat het gaat om ‘hulpsinterklazen’. Dat onze schoorsteen dichtgemetseld was verklaarde waarom we onze schoen bij de achterdeur moesten zetten, maar hoe kwamen die cadeaus dan vandaan? Ach, Sinterklaas kan alles. Ieder jaar vierden we pakjesavond en ieder jaar vroeg ik wanneer Sinterklaas nou … Lees verder Heerlijk avondje