Iedereen die het programma ‘Tussen kunst en kitsch’ wel eens heeft gezien hoopt waarschijnlijk stiekem zelf ooit een waardevolle vondst te doen. Ik vond het altijd wel interessant om te zien. Een tijdje geleden was er bij ons in het dorp de mogelijkheid om kunst te laten taxeren door experts, en wij gingen er naartoe met twee erfstukken.

Ik ben er eigenlijk heel nuchter in gegaan. Ik bedoel, hoe vaak komt het nou voor dat er een écht waardevol stuk ontdekt wordt bij gewone mensen zoals jij en ik? Het leek me interessant om een keer mee te maken, en natuurlijk was ik ook wel nieuwsgierig.
We gingen met onze schilderijen naar de locatie. Daar moesten we even wachten tot we aan de beurt waren, want er wordt natuurlijk niet helemaal in het openbaar besproken wat de waarde van iets is. Wel een klein beetje, want de verschillende ‘loketten’ waren wel in dezelfde ruimte, maar dat vond ik niet storend.
Ik had van tevoren geen idee hoe lang zo’n taxatie duurt, maar in de wachtruimte had ik al het idee dat het vrij snel doorliep. En dat bleek. Toen wij aan de beurt waren hadden ze het al heel snel gezien. De hele taxatie heeft nog geen tien minuten geduurd.
En dan is de vraag natuurlijk, hadden we iets waardevols? Nou, nee, we kunnen nog niet met pensioen. Onze schilderijen waren niet duur, niet waardevol en zelfs niet superoud. Wel mooi, maar puur gemaakt voor decoratie, zoals je tegenwoordig een mooie poster aan de muur kunt hangen.
Een ervaring rijker en een illusie armer namen we ze weer mee. Nee gekheid, ik zei al, ik ging er heel nuchter in, dus eigenlijk deed het me niet zoveel dat onze inbreng niet waardevol was. Het was leuk om een keer mee te maken, en natuurlijk is het jammer, maar als je geen hoge verwachtingen hebt kan het ook niet tegenvallen. En zeer lijkt het me nog altijd super om ergens iets te vinden wat later heel veel geld waard blijkt te zijn. Een mens mag blijven dromen toch?

Heb jij ooit iets onverwacht heel waardevols in bezit gehad?