Vandaag is het vijf december, de dag van het heerlijk avondje van Sinterklaas. Sinterklaas is een feest waar ik altijd fijne herinneringen aan heb overgehouden.
Als kind keek ik al weken van tevoren uit naar de intocht, en dat hij op meerdere plaatsen tegelijk aankwam, ach, als kind accepteer je het nog als er gezegd wordt dat het gaat om ‘hulpsinterklazen’.
Dat onze schoorsteen dichtgemetseld was verklaarde waarom we onze schoen bij de achterdeur moesten zetten, maar hoe kwamen die cadeaus dan vandaan? Ach, Sinterklaas kan alles.
Ieder jaar vierden we pakjesavond en ieder jaar vroeg ik wanneer Sinterklaas nou eens echt bij ons op bezoek zou komen. Nooit natuurlijk, mijn ouders vonden dat zonde van het geld, maar dat wist ik toen nog niet. Ieder jaar opnieuw kwam hij alleen een handvol pepernoten door de deur strooien, altijd precies op het moment dat mijn moeder op de wc zat. Ik heb meteen aangeboden het strooien een keer over te nemen op het moment dat ik hoorde dat het niet echt was. Dat dát me nou nooit was opgevallen.
Maar als kind ben je blind voor zulke details, omdat je het in je naïviteit zo graag wilt geloven.
Soms vind ik het wel jammer, de magie is er toch een beetje af als je alles weet. Maar zelfs de jaren daarna keek ik ieder jaar weer uit naar de pakjes.
Nog steeds vind ik Sinterklaas een ontzettend gezellig feest, ook al doen we er eigenlijk niks meer aan. Stiekem heb ik nog stukjes van de intocht gekeken, en ook vanavond zie ik hem op tv al meerdere keren voorbij komen. Sommige dingen blijven altijd leuk, hoe oud je ook bent.