Ik ben even stil geweest in blogland, en helaas niet zonder reden. Afgelopen zondag is Lief plotseling opgenomen in het ziekenhuis met helse buikpijn.
De ambulance was voor hem gekomen, maar omdat deze ongelukkig vast kwam te zitten in de modder kon hij niet mee, en moest ik hem zelf naar het ziekenhuis rijden.
Daar moest alles nog volgens de officiële procedure gaan, en dus eerst langs de huisartsenpost. Daar werd niet veel meer gedaan dan een paar klopjes op de buik geven en toen mochten we naar de eerste hulp.
En dan duurt het wachten lang hoor. Lief pijn, ik in paniek. Eerst bloed afnemen, dan wachten op de uitslag. Dan naar aanleiding van de bloedtest een foto en weer wachten. en uiteindelijk een ct-scan, een laatste keer wachten en daar kwam het verlossende woord.
Daarna ging het gelukkig vrij snel. Hij is dezelfde dag nog geopereerd, en het gaat gelukkig weer de goede kant op.
Maar wat waren we geschrokken. Gelukkig is het goed afgelopen.

Naar zeg, zeker met die ambulance, net een soap ofzo. Goed dat het nu weer beter gaat. Wat was het dan? Blindedarm?
LikeLike
Jeetje, wat eng zeg! Ik ben blij dat het nu beter gaat.
LikeLike
Oh heel veel sterkte, ik hoop dat het nu beter gaat inmiddels!
LikeLike
Bedankt voor de reacties! Gelukkig is het goed afgelopen 🙂
LikeLike