Het blijft een bijzonder ding, die smartphone. Een paar jaar geleden had niemand er nog van gehoord, en tegenwoordig zie je bijna iedereen met zo’n ding lopen. Inclusief ikzelf.
Je zou het intussen bijna een verslaving kunnen noemen. Of misschien kun je dat ‘bijna’ beter weglaten. Waar ik ben, is mijn smartphone. Het is ook zo handig. Overal waar je bent even snel de mail checken, en natuurlijk twitter, hyves en Facebook bijhouden. Oh, en vergeet vooral de forums niet.
Een paar maanden geleden heb ik even zonder mijn iPhone gezeten. Wat voelde ik me toen onthand. Ik moest echt een paar dagen ontwennen.
Misschien is het niet alleen de smartphone hoor. Mijn laptop kan ik ook niet missen. Of toch, toen ik op vakantie was ben ik de twee weken moeiteloos doorgekomen zonder mijn connecties met de buitenwereld. Ik kan heg wel. Misschien zou een internetloos dagje helemaal niet verkeerd zijn voor mij. Of misschien moet ik gewoon vaker op vakantie gaan. Hoewel, een blogje vanaf mijn vakantiebestemming zou natuurlijk wel erg leuk zijn. Maar wel duur, dat internet in het buitenland. Ik denk dat ik mijn smartphone maar gewoon thuis laat. Dat is goedkoper, en natuurlijk ook socialer. Die paar dagen moet ik kunnen volhouden toch?
Ik ben vast niet de enige die een beetje verslaafd is geraakt aan de smartphone. Ze zouden er een tv-programma van moeten maken. Past uitstekend in het rijtje van ‘help, mijn man is klusser’ en ‘help, mijn man heeft een hobby’. ‘Help, ik heb een smartphone’, of ‘los van je smartphone in tien dagen’. Een gat in de markt volgens mij. Misschien moet ik toch maar eens een e-mail sturen naar RTL of SBS. Met mijn smartphone, uiteraard.