Vandaag was het schijnbaar 'Blue Monday', de meest deprimerende dag van het jaar. Ik geloof het meteen. De deprimerende dag kondigde zich al aan met van tevoren een deprimerende week, met als hoogtepunt afgelopen donderdag, de dag dat echt alle ellende tegelijk leek te komen.

Blue Monday dus, de dag dat ik, noodgedwongen gebonden aan de trein, erg vroeg moest beginnen. Natuurlijk was de nacht te kort, als je om half zes naast je bed moet staan kun je niet lang genoeg slapen. En dan is de snooze functie toch zo verleidelijk. Maar ja, alles wat je doet heeft gevolgen, en in mijn geval had de snooze functie tot gevolg dat ik: later opstond, me enorm moest haasten, niet fatsoenlijk kon ontbijten en keihard moest fietsen om op tijd op het station te komen. En toen wist ik meteen weer hoe slecht mijn conditie ook al weer was. Ik had het voor elkaar gekregen om nog redelijk op tijd weg te gaan, maar wel zo laat dat ik harder moest trappen. Voor mijn gevoel heb ik mijn longen uit mijn lijf getrapt, en nog steeds was ik net op tijd. Toen ik aan kwam fietsen zag ik de rode lampen van de slagbomen al knipperen, en toen ik mijn fiets min of meer in het fietsenhok had gesmeten moest ik nog rennen om te voorkomen dat de trein zonder mij zou vertrekken. Dat begon goed.

Goed en wel, hijgend en puffend neergeplofd in de trein, inclusief rood hoofd, tien minuten om bij te komen voordat ik er weer uit moest. Bij de overstap bleek de trein van een ander spoor te vertrekken, dus moest ik ook daar nog harder voor lopen. En dan zul je altijd zien: bij ijs, sneeuw en gladheid blijf ik keurig op twee benen staan, helemaal niks aan de hand. En dan is het zo dooi als het maar kan, een aangename temperatuur en in de verste verte geen sneeuw of ijs te bekennen, en ik krijg het in mijn hoofd om een lelijke uitglijder te maken. Met als gevolg een open knie en een genant momentje. Nog een geluk dat ik niet recht vxf3xf3r iemand op mijn kniexebn viel. Verbazingwekkend trouwens hoeveel mensen je te hulp schieten als je valt: niet xe9xe9n. Niet dat ik hulp nodig had hoor, maar toch.
De rest van de dag gelukkig nog niet echt pech gehad, maar goed, wat kan er nou helemaal gebeuren als je achter je bureau zit. Het weer werkt ook niet echt mee om vrolijker te worden, het is grijs en regenachtig, en het waait hard.

De meest deprimerende dag van het jaar weet ik niet, maar mijn jaar is in ieder geval niet al te best begonnen. Eigenlijk waren de eerste twee weken van dit jaar helemaal een beetje blue. Welke dag nou eigenlijk het ergst was weet ik eigenlijk niet, er waren verschillende dagen die daarvoor in aanmerking komen. Maar ik hoop wel dat met deze Blue Monday het ergste achter de rug is, en dat het jaar vanaf nu alleen maar beter gaat worden. Ik hoop dat ik een knallend jaar tegemoet ga!