Na een lang weekend moest ik vandaag weer beginnen met een nieuwe werkweek. Gelukkig zou ik deze week niet al te veel late diensten hebben, alleen vrijdagavond, en dat was nog niet eens een erg late. Verder moest ik een dag om kwart over negen beginnen, ik dacht dat dat morgen was, en de andere dagen lekker op tijd, om acht uur. Zo stond ik vanmorgen om zeven uur naast mijn bed, of eigenlijk om tien over zeven, want ik had grote moeite met opstaan vanmorgen.
Gisteravond redelijk laat thuis gekomen, en toen ik het gevoel kreeg dat ik nog even in mijn agenda moest kijken voor de zekerheid wuifde ik dat gevoel dus weg met het idee dat ik daar helemaal geen zin in had en rechtstreeks mijn bed in wilde. Stom eigenlijk, het zou me maar een paar seconden gekost hebben.
Vanmorgen voordat ik weg ging had ik dat gevoel nog steeds wel, maar omdat ik al aan de late kant was keek ik opnieuw niet. Ik wist tenslotte zeker dat ik om acht uur moest beginnen. En ik was al aan de late kant, dus ik zorgde er wel voor dat ik om vijf over half acht toch nog in de auto zat om snel naar mijn werk te rijden.
Daar aangekomen zag ik mijn rooster, en wist ik meteen waarom ik al sinds gisteravond het gevoel had dat ik nog in mijn agenda moest kijken. Je raad het al, die ene dag dat ik om kwart over negen moest beginnen in plaats van om acht uur was niet morgen, maar vandaag.  Ik was met mijn uitgeslapen hoofd veel te vroeg. Gelukkig mocht ik wel beginnen, en zou mijn rooster naar voren gehaald worden, maar het is toch vervelend, en eigenlijk ook best gxeanant. Misschien moet ik de volgende keer toch maar iets beter naar mijn gevoel luisteren.