Nu ik meer informatie heb gezocht over HSP kan ik veel meer dingen die gebeurd zijn plaatsen. Ik heb twee boeken besteld, om mee te beginnen, en het meeste wat ik lees kan ik herkennen.

Het feit dat ik er absoluut niet tegen kan om op de vingers gekeken te worden. Ik heb daar bij mijn vorige banen moeite mee gehad, het was ook een van de redenen dat mijn duale opleiding strandde. Ik maakte het voor mezelf eigenlijk onmogelijk om beoordeeld te worden. Ook in mijn huidige baan heb ik er nog moeite mee. Nieuwe sollicitanten komen vaak meeluisteren, maar waar mogelijk probeer ik te voorkomen dat ze bij mij komen. Het bleek een typisch kenmerk van HSP, net zoals het perfectionisme, en mijn daaruit voortvloeiende angst om dingen niet goed te doen. Ik doe graag alles goed, en dat was ook een van de redenen dat ik in veel situaties weinig initiatief neem. Dat komt door angst dat het initiatief niet goed is of niet gewaardeerd zal worden. 

Mijn x91verlegenheidx92 is ook zoiets, ik hoor vaak dat ik rustig/verlegen overkom. Maar in mij zit iemand die juist helemaal niet verlegen is, iemand die graag aandacht krijgt en onder de mensen is. Dat komt er alleen niet altijd uit.

Ik voel me ook niet altijd op mijn gemak als mensen te dichtbij komen, letterlijk en figuurlijk. Letterlijk, in drukke massax92s, drukke winkels, etc. Dan gaat het vooral om mensen die ik niet ken die het x91probleemx92 vormen. Het is moeilijk te omschrijven wat ik dan voel, maar het is in ieder geval een overweldigend gevoel. Figuurlijk, als dingen te persoonlijk worden, ik vertel niet snel over mezelf, praat niet snel over wat me bezighoud, vooral niet als dat negatief is en ik daar anderen x91tot lastx92 mee kan zijn.
Een ander kenmerk is zorgzaamheid, en moeite om grenzen aan te geven.  Ik heb moeite met nee zeggen, anderen teleur te stellen, en denk daardoor soms te weinig aan mezelf.
En ik huil ontzettend snel, om de kleinste en raarste dingen. Ik kan de tranen al voelen prikken bij een reclamespot van de dierenbescherming. Vaak komt het heel slecht uit, dat gehuil, ik kan het niet tegenhouden. Ik voel me vaak een aansteller als het me overkomt. Over het algemeen vind ik het vreselijk, maar ergens ook weer niet.
Het geeft wel aan dat ik veel gevoel heb, en geen kouwe kikker ben. En dat is dan wel weer positief. En dan nu op zoek naar de andere positieve kanten. Dat gaat vast lukken.