Zoals ik in het eerste deel al aangaf had ik veel plaatjes uitgezocht. Hier zijn de volgende tien plaatjes die op mij slaan. And that’s who I am!
Borstkanker
Het zal niemand ontgaan zijn waarschijnlijk, Angelina Jolie heeft haar borsten preventief laten verwijderen vanwege een verhoogde kans op borstkanker. Een powervrouw die een erg dappere keuze heeft gemaakt. Borstkanker heeft natuurlijk vaker de aandacht, en ik ben me uiterst bewust van het bestaan ervan. En toch, dit bericht raakte me op de een of andere manier, terwijl ik helemaal niet echt iets heb met Angelina Jolie.
Borstkanker, vrouwenkiller nummer één. Iedereen kent denk ik wel iemand die borstkanker heeft (gehad). Ja, ik ook. Sterker nog, niet zomaar kennissen, familieleden. Gelukkig ben ik er niemand door kwijtgeraakt. Het beangstigd me wel eens. Niet dat ik er dagelijks mee bezig ben natuurlijk, maar een bericht als dit triggert toch iets. Het zou mij kunnen overkomen, ergens mee rondlopen zonder dat ik dat weet. Erachter komen als het al bijna te laat is. Griezelig.
Natuurlijk doe ik mijn best om dat te voorkomen. Trouw controleer ik iedere maand mijn borsten. Maar wat als ik het niet goed doe? Er heeft tenslotte nooit iemand gecontroleerd op het controleren. Stel dat ik iets over het hoofd zie, omdat ik niet op de juiste manier check? Controleren schijnt sowieso lastiger te zijn met een grote cup.
Naar aanleiding van het bericht over Angelina Jolie ben ik eens gaan googlen. Wanneer heb je nou eigenlijk een verhoogde kans op borstkanker? Geloof me, het antwoord wil je niet weten. Maar ‘medisch googlen’ is iets wat je volgens mij sowieso beter niet kunt doen.
Misschien is het verstandig om gewoon eens een afspraak te maken met de huisarts. Gewoon voor de zekerheid. Als controle op de controle zeg maar. Om er op tijd bij te kunnen zijn als er iets aan de hand zou zijn. Misschien moet ik dat maar doen. Voor het geval dat. Omdat zulke berichtjes me toch wel een beetje beangstigen. Voor een moment dan. Even weer wakker worden, de aandacht erbij. Want het kan iedereen overkomen.
Uitslag winactie
Het is zover, ik ben de 1500 reacties inmiddels gepasseerd! Dus hier volgt de uitslag van de winactie, de 1500ste reactie was van…
Van harte gefeliciteerd, je verrassingspakketje komt zo snel mogelijk naar je toe!
Die goeie ouwe tijd
Weet je nog, vroeger, in die tijd die ook wel je kindertijd genoemd wordt, …
… toen je enige zorg was of je het eten van die avond wel lekker zou vinden?
… toen je rustig buiten speelde met je vriendjes en vriendinnetjes?
… toen een innige vriendschap nog ontstond door de eenvoudige vraag “wil je mijn vriendinnetje zijn?”
… toen je op het schoolplein al touwtjespringend alle letters van het alfabet afging, net zo lang tot je mis sprong? De letter waar je toen gebleven was, was de beginletter van de naam van degene met wie je later zou trouwen.
… en, om in de lettersfeer te blijven, toen je dacht dat een appelschil, als die aan een stuk gebleven was, in de vorm van een letter viel als je hem over je schouder gooide? De letter die hij vormde was… juist!
… toen je de korstjes van je brood niet wilde eten?
… toen je al ‘verkering’ had als je met een jongen praatte?
… toen je 1 april-grapjes uithaalde door nepspinnen te verstoppen, die in de verste verte nog niet op een echte spin leken, maar toch ‘schrok’ iedere volwassene die hem zag zich wezenloos.
… toen je ‘s morgens al heel vroeg uit bed was om je favoriete tekenfilms te kunnen zien?
… toen je op het schoolplein spelletjes speelde als ‘moeder, hoe laat is het?’, ‘moeder, we zitten in de knoop!’, ‘poorten’ en ‘jongens en meiden pakkertje’. Oh, en vergeet natuurlijk ‘kus of klap’ niet.
… en natuurlijk de tijd dat je op de koude stenen van het schoolplein ging zitten om de waardevolle knikkers op te zetten zodat anderen erop konden mikken.
… je in al je onschuld zong over een vrouw die vermoord was aan een gordijnenkoord?
Winactie: bijna 1500
Toen ik in mijn statistieken aan het kijken was zag ik dat ik bijna mijn 1500ste reactie in ontvangst mag nemen! Dat is natuurlijk reden voor een feestje, en een mooie gelegenheid voor een winactie.
Degene die de 1500ste reactie plaatst wint een verrassingspakket!
Natuurlijk vertel ik niet hoeveel reacties er nog moeten komen. Het maakt uiteraard niet uit op welke blogpost er gereageerd wordt, de 1500ste wint. Geef wel een geldig mailadres op bij je reactie, anders kan ik geen contact met je opnemen. Je mailadres is niet zichtbaar voor anderen, alleen voor mij.
Met blote voeten
Ik loop graag op blote voeten. Ik weet niet waarom, maar ik vind het heerlijk om de structuur, de warmte of juist de kou van hetgeen waar ik op loop te voelen. In de tuin, op de tegels, op gras, in huis, overal. Autorijden doe ik ook graag op blote voeten, maar dat verschilt wel per auto.
Zaterdag was het heerlijk weer, we waren allebei vrij en we besloten spontaan om even naar het strand te gaan. ‘Even’ betekent hier overigens niet dat het strand om de hoek ligt. Dus we pakten wat te eten en te drinken, omdat het zulk mooi weer was en ik niet graag op mijn hakken op het strand loop trok ik mijn slippers aan, die ik in de auto weer uitschopte, en daar gingen we.
Aan het strand was het wel een stuk frisser, het waaide hard, maar het was nog steeds erg lekker. Eenmaal op het strand nam ik de slippers in de hand. Het zand gloeide heerlijk van de zon, maar was niet ondraaglijk warm. Mijn voeten in het zeewater steken heb ik nog niet aangedurfd.
Wat me wel opviel was dat er toch nog heel veel mensen zaten die de jas nog aan hadden. Ben ik dan zo warmbloedig, met mijn t-shirt met korte mouwen? Hoewel er een paar dappere mensen waren met blote armen en zelfs blote benen had het merendeel toch alles bedekt.
We hebben nog even in ‘ons’ strandtentje wat gegeten en gedronken. Als we naar Kijkduin gaan zitten we altijd bij dezelfde, het bevalt goed daar. Daarna zijn we nog even over het boulevardje langs de winkeltjes gelopen. Ik vind het altijd leuk om de kleine, bijzondere winkeltjes te zien. Echte toeristenwinkeltjes, die je in de normale winkelstraat niet tegen zult komen.
Er zat ook een nieuw zaakje, een kleine Fish Spa met ruimte voor acht mensen. Het zag er gezellig uit, en omdat het bijna ging sluiten was het erg rustig. En zo kwam het dat ik aan het einde van de dag, als kers op de taart, mijn blote voeten in een bak met vissen heb gestoken. Heerlijk.
Mijn linkervoet was duidelijk lekkerder dan mijn rechtervoet
Blijmakertjes part 8 #69
71. Mijn nieuwe baan bevalt goed
72. De binky’s (sprongetjes) van onze blije konijnen die voor het eerst weer los liepen
73. Winnen op vakantieveilingen
74. Een maffe situatie meemaken
75. Buikpijn van het lachen
76. Samen boodschappen doen
77. Blije kinderen
78. Leuke uitspraken van kinderen
79. Spontane afspraken met een vriendin
80. Naar Anouk in oktober!!!
