Toch een sinterklaasblogje

Vroeger, toen ik nog jong was bekeek ik alles met mijn kleine kinderoogjes, en voor alles was een logische verklaring. Sommige mensen zouden het naxefef noemen. Neem bijvoorbeeld Sinterklaas. Ja ik weet het, hij is al een tijdje weer terug naar Spanje, maar hij is wel een goed voorbeeld om mijn verhaal mee te illustreren. Jaren terug, ik geloofde nog vast in de goedheiligman, had mijn moeder een keer een puzzel gekocht, met een afbeelding van Bambi. Precies de puzzel die ik graag wilde hebben. Ik zag hem liggen, en vroeg of die voor mij was. Uiteraard ontkende mijn moeder … Lees verder Toch een sinterklaasblogje

Het wordt steeds gekker!

Van de week kreeg ik in een wachtkamer een tijdschrift in mijn handen. Welk tijdschrift dit was ben ik intussen wel weer vergeten, zo interessant was het nou ook weer niet. Exe9n artikel is me toch bijgebleven. Helaas heb ik geen link kunnen vinden naar het artikel of iets wat de inhoud ervan weergaf, maar het kwam erop neer dat sommige dames in Engeland hun leven nogal saai vinden. Het gaat dan vooral om de miepjes met hoge functies, die naast een saai leven ook nog eens geld teveel hebben. Geld wat ze blijkbaar niet op een gezonde manier uit … Lees verder Het wordt steeds gekker!

Iedereen wil oud worden…

…maar niemand wil oud zijn. Ouderdom komt immers met gebreken. Dat heb ik meer dan eens ervaren toen ik vakantiewerk deed in een verzorgingstehuis. Ik werkte op een gesloten afdeling, en de ouderen met wie ik werkte waren dement. En dat leverde soms grappige, vaak ontroerende momenten op. Het was zwaar werk, maar ondanks dat ik dit echt niet de rest van mijn leven zou willen doen, heb ik een leuke tijd gehad in het verzorgingstehuis. Wat ik vooral erg leuk vond was de afwisseling: iedereen was verschillend, en geen dag was hetzelfde. Iedereen heeft iets anders meegemaakt in zijn … Lees verder Iedereen wil oud worden…

Aanval op de zomeravond

Je vraagt je misschien af: is het mogelijk dat je je op zo’n mooie zomeravond ergens aan irriteerd? Nou, ik zal je vertellen: het kan! En ik denk dat veel mensen het hierin met me eens zullen zijn… Ik word namelijk regelmatig lastiggevallen op zomeravonden. Dan lig ik bijvoorbeeld buiten, rustig een boek te lezen, en op een gegeven moment wordt ik niet meer met rust gelaten: er zijn er tientallen, allemaal even dorstig, en allemaal moeten ze mij hebben. Met als gevolg dat ik uiteindelijk maar naar binnen vlucht. Wat overigens ook niet echt helpt, want als ik dan … Lees verder Aanval op de zomeravond

Kliederen in de trein

Echt, ik kan me er iedere keer weer over verbazen hoe open en spontaan jonge kinderen kunnen zijn. Hoe jammer dat dit er vaak weer uit gaat als ze groter worden… Vooral in het openbaar vervoer lijken kinderen vaak ongeremd te zijn. Neem bijvoorbeeld een paar maanden terug: ik zat in de bus, bepakt en bezakt, en aan een van de tassen die ik bij me had hing bijna een complete dierentuin aan sleutelhangers. Op een gegeven moment, halverwege ofzo, stapt er een mevrouw de bus in. Aan haar arm hangt een klein meisje, ik denk dat ze een jaar … Lees verder Kliederen in de trein

Heeft u een minuutje?

Ken je dat, dat je ergens in een willekeurige winkelstraat loopt, en opeens van alle kanten aangesproken wordt met "heeft u even een minuutje?" Zonder dat je antwoord afgewacht wordt volgt er dan meestal een verhaal over een goed doel, met als afsluiting de vraag: "nou, dat is toch een heel goed doel, heeft u daar een maandelijkse donatie voor over?" Meestal doe ik dan mijn best om ze zo netjes mogelijk af te poeieren. Niet omdat ik zo’n harteloos kreng ben die niets over heeft voor goede doelen, maar om de simpele reden dat je nou eenmaal niet overal … Lees verder Heeft u een minuutje?