Als Charley wordt toegelaten op een afgelegen kostschool, is ze vastbesloten om niet te veel op te vallen… maar dan begint iemand leerlingen uit haar eindexamenklas te vermoorden. Van uitvoerige dreigementen tot afgehakte hoofden in koelkasten aan toe, het lijkt wel alsof Charley zelf in een horrorfilm zit! En dat is niet het enige: ze blijkt nu ineens ook de geesten van haar voormalige klasgenoten te kunnen zien?!
Lukt het Charley en haar beste vriendin Olive om de moorden op te lossen?

‘Hoe overleef ik een horrorfilm’ is eigenlijk een jeugdboek, en dat merk je natuurlijk aan de schrijfstijl. Je vliegt er doorheen. Er is steeds wel iets wat maakt dat je wil blijven doorlezen, het is lekker spannend en luguber en het heeft alle ingrediënten voor een goeie horror.
Spannend is het dan wel, maar echt eng wordt het nergens en je blijft zeker niet met een onbehaaglijk gevoel achter. Het eind zag ik wel een beetje aankomen, maar ik hoopte een beetje dat het niet zo zou zijn. Toch paste het wel.
Met de hoofdpersonen had ik niet per se iets. Ze bleven een beetje vlak, en vooral Charley gaat nergens echt de diepte in. Je weet dat er iets speelt rondom haar, en aan het eind ontdek je wat er aan de hand is, en wat dat met de moorden te maken heeft.
Gewoon een lekker tussendoortje voor in de zon, je hoeft er niet te veel bij na te denken. Aanrader als je niet vies bent van een beetje bloed en lugubere doden. Het boek is wel beeldend geschreven.