Iedere ochtend, als ik naar mijn werk ga, zit zij bij mij in de trein. We stappen in op hetzelfde station, waaruit ik inmiddels geconcludeerd heb dat ze ergens bij mij in het dorp woont, we stappen over, en uiteindelijk komen we toevalligerwijs ook op het zelfde station de trein uit. Waar ik nog met de bus verder ga, en zij… Eigenlijk weet ik niets van haar. Veel meer dan een vriendelijk ‘goedemorgen’ hebben we ook niet tegen elkaar gezegd. En zo gaan we al ruim drie maanden, ieder ons weegs.
Gek genoeg ben ik af en toe nieuwsgierig. Waar zou ze naar toe gaan, wat voor werk doet ze? Ik betrapte mezelf erop dat ik, toen ze er een paar dagen niet was, me een beetje zorgen begon te maken. Zou ze ziek zijn, of heeft ze een andere baan, of is er iets anders? Een paar dagen later kon ik opgelucht ademhalen, ze was er weer. Misschien moet ik het gewoon eens vragen, een keer een gesprek aangaan. Niemand zal er minder van worden om een keer een praatje te maken.

Af en toe voel ik vaker de drang om mensen aan te spreken, en even gezellig te kletsen met een onbekende. Over het algemeen kan ik die drang goed bedwingen. Waarom eigenlijk?
Tegenwoordig is het niet meer ‘normaal’ om vreemden aan te spreken. Je weet tenslotte nooit of de ander het waardeert. Vaak krijg je, zelfs als je alleen maar groet, een norse blik terug. Erg jammer, want het is meestal zo vriendelijk bedoelt.

Ooit was er het voorstel om naast de stilte-coupxe9 ook een socialize-coupxe9 in te stellen in de trein, waar mensen die daar behoefte aan hebben kunnen gaan zitten om met onbekenden te praten. Dat gaat me weer iets te ver. Allereerst wordt het dan zo gedwongen. Daarnaast, wat als de rest van de trein helemaal vol is, en alleen daar nog plaats is, terwijl je er geen behoefte aan hebt om te praten? Dan wordt je toch min of meer gedwongen om mee te doen. Dat hoeft voor mij niet.

Nou ben ik niet iemand die maar alle mogelijke vreemden aanklampt om een praatje te maken, integendeel. Ik ben eerder iemand die dat juist niet doet. Ik zeg ook niet dat iedereen maar met elkaar moet gaan praten. Maar een beetje vriendelijkheid naar je medemens kan geen kwaad.