Vanwege mijn recente diagnose moest ik een fundusfoto laten maken. Ik had daar nog nooit eerder van gehoord, en behalve dat het een foto van mijn netvlies was kon de praktijkondersteuner me ook niet echt vertellen hoe dat nou eigenlijk in zijn werk gaat. Voor wie het ook graag wil weten vertel ik het met liefde.
Als kind verzamelde ik pasjes. In mijn kinderportemonnee liep ik rond met oude klantenkaarten en ANWB pasjes van mijn ouders, hoe meer hoe beter. Kon je ergens een pasje krijgen, dan wilde ik het hebben. Die verzamelwoede zit er nog steeds in, maar de meeste heb ik gelukkig niet meer fysiek in mijn portemonnee.
Wandelen met de hondjes vind ik sowieso heerlijk om te doen. Even lekker ontspannen en helemaal ‘in het nu’ zijn, net als de honden. Het liefst loop ik lekker in het bos, of bij één van de recreatiegebieden in de buurt, en eigenlijk heeft dat al niks extra nodig. Maar wil je toch iets extra’s tijdens de wandeling, dan is dit misschien leuk om te doen.
Ik ben gek op allerlei buitenlands eten, maar een oer-Hollands stamppotje gaat er ook altijd wel in. Sinds ik geen spekjes meer in mijn stamppot eet (oke, heel af en toe een vegavariant) varieer ik een stuk meer met mijn stamppot, en deze kerriechampignons geven de andijvie net wat meer pit.
In een steegje in Tokio zit al meer dan honderd jaar een café dat zorgvuldig gebrouwen koffie schenkt. Dit cafeetje biedt de klanten een unieke ervaring: de kans om terug in de tijd te reizen. Voordat de koffie koud wordt beschrijft vier prachtige verhalen van cafégasten die het verleden een bezoekje willen brengen.
Maar de reis naar het verleden is niet zonder risico: de gasten moeten naar het heden terugkeren voordat hun kopje koffie koud geworden is.
Lees verder Gelezen | Voordat de koffie koud wordt van Toshikazu Kawaguchi
Ik wist al een tijdje van het bestaan van deze plek en waar het ongeveer was, dus ik wilde hier graag een keer een kijkje nemen. Toen ik erachter kwam waar ik hem precies kon vinden én ik ook nog eens in de buurt was heb ik natuurlijk van de gelegenheid gebruik gemaakt om hier een kijkje te nemen.
Zo proef je een tijd lang niks nieuws, en zo komt er weer van alles voorbij wat je wil proberen. Er ligt steeds meer lekkers in de winkels, dus ik deel graag wat de toppers zijn en wat een beetje tegenviel.
Het echte moestuinseizoen begint langzaam tegen zijn einde te lopen, dus ik vond het leuk om een beetje de balans op te maken. Wat groeide dit jaar goed, en wat deed het minder goed? En natuurlijk zaai ik ook weer wintergroente.
Lees verder Moestuin-update | Oogst en klaar voor de wintergroente
He, hadden we die naam niet eerder voorbij zien komen? Klopt, dat was het restaurant. Maar het restaurant staat in een natuurgebied met dezelfde naam, en daar maakten we een mooie wandeling voordat we aan de high tea gingen.
Gedachtenspinsels 