Bijna een jaar geleden is het al weer. Tijdens mijn eerste bezoek aan een bekend wellnessresort heb ik het gedaan. Ik heb vrijwillig mijn voeten in een bak met vissen gestoken. En niet zomaar vissen, echte Garra Ruffa vissen, die ook nog eens aan mijn voeten gingen knabbelen… Lees meer op Whoopsie Daisy Lees verder Op Whoopsie Daisy: Zachte voeten dankzij dr. Fish
Zoals ik eerder schreef ben ik twee en een halve week geleden begonnen met het Atkins dieet. En ik moet zeggen dat het me tot nu toe erg goed bevalt. Behalve brood zijn er nog niet echt dingen die ik mis, en in de korte tijd dat ik nu bezig ben, ben ik ergens onderweg drie en een halve kilo verloren. Het gaat een keer goed dus. Sinds ik bezig ben met dit dieet heb ik het ook voor elkaar gekregen om die week die ik mezelf als doel had gesteld niet te snoepen. Onder snoepen versta ik in dit … Lees verder Ik hou vol! #52
Lieve lezers, kennen jullie Whoopsie Daisy al? Nee? Dan moeten jullie snel eens gaan kijken. Whoopsie Daisy is een leuk online magazine voor vrouwen waar je je niet snel mee zult vervelen. En vanaf nu wordt het nog iets leuker dan het al was. Ik ga namelijk schrijven voor dit leuke online magazine. Natuurlijk houdt ik jullie op de hoogte en zal ik op mijn blog ook een link plaatsen als ik een artikel geschreven heb. Ik heb er zin in! Lees verder Whoopsie Daisy
Het is woensdagavond laat als ik uit het water stap om even te douchen en me aan te kleden. Als ik mijn telefoon tevoorschijn haal zie ik een mailtje. Met een niet zo stille hint in de p.s. Mijn jongste zus krijgt morgenochtend een kijkoperatie aan haar knie. Dat wist ik wel, net zoals ik wel wist dat ze behoorlijk tegen de operatie op zag. Normaal gesproken zou ik ontzettend pissig worden van zo’n hint. Dat zijn dingen waar ik toch zeker zelf wel aan kan denken? Maar deze keer werd ik niet pissig. Ik schrok nogal, want opeens realiseerde … Lees verder Gezocht, flinke dosis attentheid
Een beetje laat, maar ik bedenk me opeens dat ik nog iets beloofd had. Gezien het tijdstip even kort maar krachtig: ongeveer een week geleden heb ik ook mijn eerste kaartje mogen ontvangen. Hij kwam uit Finland. Lees verder Mijn eerste kaartje
Ja, je leest het goed, ik heb sinds gisteren een nieuwe vriend. Nee hoor, er is niks mis binnen mijn relatie, en ik ga ook niet vreemd. Mijn nieuwe vriend is al jaren dood, en toch hoop ik dat hij mij gaat helpen. Zijn naam is Robert, Robert Atkins en ik heb hem leren kennen via een vriendin. Na een tijdje twijfelen heb ik besloten om hem te vertrouwen. Misschien kan Atkins mij wel helpen om eindelijk mijn streefgewicht te bereiken. Nadat ik me een beetje had ingelezen en me er met wat anderen wat in verdiept had werd ik … Lees verder Een nieuwe vriend
Zoals ik eerder geschreven had ben ik na veel enthousiaste verhalen eens begonnen met postcrossing. In eerste instantie wilde ik maar één kaart tegelijk sturen in het begin, even de kat uit de boom kijken, meer kan altijd nog. Maar helaas, het liep een beetje anders dan gepland. Het eerste kaartje wat ik stuurde ging naar Amerika. Je zou denken dat een kaartje dan niet zo lang onderweg is. Na drie weken begon ik toch wat ongeduldig te worden. De ontvanger van het kaartje was vier dagen geleden nog online geweest, maar heeft mijn kaart niet geregistreerd. Op goed geluk … Lees verder De aankomst van mijn eerste kaartje
Ik heb het voor elkaar, aan honderd en één wedstrijden meegedaan. Waarom dit doel? Gewoon omdat ik dat leuk vond. Het getal 101 staat natuurlijk gelijk aan het aantal doelen, en meedoen aan wedstrijden is gewoon leuk om te doen. Het idee dat je zomaar die leuke prijs zou kunnen winnen is toch geweldig? Dat was wel mijn voorwaarde voor de wedstrijden hoor, de prijs die ermee te winnen was moest wel leuk zijn. Ik ging niet voor dingen waar ik toch niks mee doe. Gisteren heb ik de laatste wedstrijden ingestuurd. En wat heeft het eigenlijk opgeleverd? Meer dan … Lees verder #64 De ‘oogst’ na 101 wedstrijden
Het werd wel weer eens tijd om te trainen, en zoekend naar wandeltochten in de omgeving kwam ik uit op de Kaloramatocht. Omdat ik deze keer na een vermoeiende week het uitslapen niet helemaal wilde opgeven vertrok ik aan de late kant, voor mijn doen dan, dat wil zeggen rond half elf. Ik wilde eigenlijk 25 kilometer gaan lopen, maar omdat die afstand niet tussen de keuzes zat, het moest 20 of 30 worden, ben ik voor de twintig gegaan. Het was de eerste officiele tocht dit jaar die ik alleen gelopen heb. Nou train ik wel vaker een rondje … Lees verder 12 mei – Kalorama wandeltocht
