De man en de parkeerplaats

Gisteren moest ik vroeg beginnen met werken. En met vroeg bedoel ik ook echt vroeg, om zes uur reed ik thuis weg, iets over half zeven kwam ik aan. Ik was wel ruim op tijd, dus ik kon nog even snel op mijn telefoon mijn mail bekijken, want ik zou zweren dat ik hem voelde trillen onderweg. Opeens hoorde ik iets bij de auto. Schrik! Er werd op het raam geklopt. Ik keek op, recht in het gezicht van een donkere gestalte. Mijn eerste impuls was de deur op slot maken. Met die methadonpost naast de parkeerplaats weet je het … Lees verder De man en de parkeerplaats

Dertig dagen challenge, dag 30: Een laatste moment

Dit is de laatste dag van de dertig dagen challenge, en ik ‘moet’ met jullie een laatste moment delen. Die momenten, dat vond ik eigenlijk de vervelendste opdrachten die er tussen zaten. Ze waren zo vaag, ik kon er maar weinig mee. Maar voor deze laatste keer ga ik er dan toch nog maar één beschrijven. Zoals jullie bij dag 19 hebben kunnen lezen ben ik tijdens mijn middelbare schooltijd niet op mijn best geweest. Ik deed niet genoeg mijn best, en kon eigenlijk veel meer dan ik deed. Ondanks dat ik me hier wel akelig bewust van was lukte het … Lees verder Dertig dagen challenge, dag 30: Een laatste moment

Dertig dagen challenge, dag 26: Waar ik bang voor ben

Veel mensen zijn bang voor spinnen, muizen, water of iets anders. Ik heb als kind al geroepen dat de spin of de muis waarschijnlijk banger is voor jou dan jij voor hem. Op zich zou het niet raar geweest zijn als ik bang zou zijn voor spinnen, aangezien ik in mijn directe omgeving iemand had die daar ook last van had. Maar diegene heeft altijd aangegeven dat de angst niet reëel is en dat spinnen eigenlijk niks doen. Ik kan zo snel geen fysieke dingen bedenken waar ik bang voor ben. Ik ben niet bang voor dieren, niet voor water, … Lees verder Dertig dagen challenge, dag 26: Waar ik bang voor ben

Sneeuwwitje

Toen ik gisteren thuiskwam vond ik Sneeuwwitje in een hoek van het hok. Ze leefde nog, maar daar was ook alles mee gezegd. Natuurlijk heb ik haar meteen uit het hok gehaald en de dierenarts gebeld, daar konden we vanaf half zeven nog terecht. Op dat moment was ik al bang dat we haar niet meer levend mee terug zouden kunnen nemen. Helaas heeft ons meisje de dierenarts niet meer gehaald. Ze is overleden terwijl wij bij haar waren. Sneeuwwitje was het eerste konijntje wat we samen hadden. Ze is als baby bij ons gekomen en we hebben ongeveer drie … Lees verder Sneeuwwitje

Dertig dagen challenge, dag 24: Huilen

Eén van de ‘bijwerkingen’ van HSP zijn is dat ik emotioneel incontinent ben. Ik wou dat ik die term zelf verzonnen had, want ik vind hem geniaal. Helaas heb ik hem toch ergens anders gehoord, al weet ik niet meer waar. Al sinds mijn kindertijd huil ik ontzettend snel en zonder daar enige controle over te hebben. Toen ik eenmaal ontdekte dat ik HSP ben kon ik dat eindelijk plaatsen. Het snelle huilen heb ik altijd gezien als iets verschrikkelijks, en eigenlijk vind ik dat nog steeds. Ik huil dus heel snel, soms voel ik de tranen al prikken als … Lees verder Dertig dagen challenge, dag 24: Huilen

Dertig dagen challenge, dag 22: Wat mij overstuur maakt

Wat mij overstuur maakt? Ik ben niet snel overstuur, maar als HSP kan ik toch wel zeggen dat overprikkeling denk ik het antwoord is wat het meeste wel omvat. En dan vooral de negatieve prikkels. Leuke prikkels, nieuwe indrukken opdoen, reizen, nieuwe mensen ontmoeten, etc, daar raak ik niet overstuur van. Hooguit een beetje moe. Maar ruzieënde, schreeuwende mensen, een omslaande sfeer in de kroeg, een negatieve ‘lading’ als ik ergens kom, ik kan er niet goed tegen. Ik ben gevoelig voor sfeer, en een negatieve sfeer voel ik aan en heeft invloed op mij. Een voorbeeld, als ik ergens … Lees verder Dertig dagen challenge, dag 22: Wat mij overstuur maakt

Dertig dagen challenge dag 19: Iets waar ik spijt van heb

Iets waar ik spijt van heb. Ik ben van mening dat alles gebeurt met een reden, en dat je van iedere fout kunt leren. Er zijn dus niet veel dingen waar ik écht spijt van heb. Maar er is wel iets: mijn middelbare schooltijd. In de brugklas ging alles goed. Ik haalde mooie cijfers. Dat was al snel een reden om als het ‘leerpikkie’ van de klas te worden gezien. Op een gegeven moment had iedereen wel een of meerdere onvoldoendes, behalve ik. Ik werd uitgelachen omdat ik van mijn ouders op bijles wiskunde moest. Omdat ik ‘maar’ een zes … Lees verder Dertig dagen challenge dag 19: Iets waar ik spijt van heb

Dertig dagen challenge, dag 17: Mijn favoriete herinnering

Sorry voor het missen van twee dagen. Het is er even niet van gekomen, maar ik zal weer braaf proberen iedere dag te schrijven. Het onderwerp van vandaag is ‘mijn favoriete herinnering’. Nou heb ik, zoals waarschijnlijk iedereen, veel herinneringen, mooie en minder mooie, maar geen favoriet. Ik zal een herinnering beschrijven die bijzonder voor me is. Hij is mooi, en een beetje fijn, maar tegelijk ook weer niet echt. Ik schrik wakker, wat gebeurt er met me? Mijn schrikreactie voel ik in mijn buik, het doet pijn, alsof er iemand er een mes in zet. Tegelijkertijd voel ik iets … Lees verder Dertig dagen challenge, dag 17: Mijn favoriete herinnering

Dertig dagen challenge, dag 16: De eerste kus

Ik was vroeger best een braaf meisje. Ik vond het leuk om eens in de zoveel tijd lekker te gaan stappen, maar ik hoefde niet zo nodig iedere week naar een discotheek. Ik vond het leuk om mensen te ontmoeten, of dat nou jongens waren of meiden. Maar met jongens als ‘relatiemateriaal’ ben ik lang niet mee bezig geweest. Tenminste niet tijdens het uitgaan, zoals ik eerder al schreef was ik best wel eens verliefd geweest. Meer dan een avond gezelligheid zat er met mij niet in, en ik verbaasde me altijd over de mensen die zo gemakkelijk iemand voor … Lees verder Dertig dagen challenge, dag 16: De eerste kus