Een ongeluk zit in een klein ho(e)kje

Voor degenen die het niet weten: wij hebben dus konijnen. Vijf stuks, drie mannetjes en twee vrouwtjes. Omdat onze tuin helemaal ommuurd is, en ze dus toch nergens naar toe kunnen, lopen ze wel eens los in de tuin. Dat vinden ze heerlijk, en niemand heeft er last van. Zo ook een kleine anderhalve maand geleden. De mannetjes gaan niet samen, daar komt ruzie van, dus laten we altijd maar één mannetje tegelijk los. Het was de beurt van onze Rambo. Toen we even weg moesten, hebben we het konijntje gewoon laten lopen. We hadden niet echt tijd meer om … Lees verder Een ongeluk zit in een klein ho(e)kje

Op de fiets naar het werk

Dinsdag 13 september was het bij ons op het werk de zogenaamde ‘Fiets naar je werk-dag’. In het kader van de Europese fietsweek geloof ik, een week om bewust de fiets te pakken in plaats van de auto. Nou ben ik normaal gesproken niet zo’n fan van dat soort weken of dagen. Ik vind dat je iedere dag de fiets kunt pakken, iets extra’s kunt doen voor je huisdier, of je lief nadrukkelijk te laten weten dat je van hem houdt. Daar heb ik in principe geen speciale dag voor nodig. Ware het niet dat ik altijd met de auto … Lees verder Op de fiets naar het werk

Something fishy is going on here…

… en het heet Nemo. Nemo is de nieuwste aanwinst in onze beestenboel. We kregen hem, of haar, ik heb eigenlijk geen idee of en hoe je dat kunt zien bij vissen, deze week van kennissen die dachten dat hij (ik blijf voor het gemak maar ‘hij’ typen) bij ons beter af zou zijn. Dus hebben we sinds deze week een adoptie-goudvis. Omdat hier natuurlijk geen ellenlange procedures aan vooraf gaan, kwam het nogal onverwacht. We kwamen eigenlijk een diepvries brengen, en als je ons had verteld dat we met een goudvis weer thuis zouden komen, nou, ik weet niet … Lees verder Something fishy is going on here…

Hallo, daar zijn we weer!

Ik durf bijna niet meer te hopen, zou het eindelijk zo zijn dat we weer online zijn? Kunnen we weer bloggen? Deze ‘testblog’ zal het bewijzen. Zojuist heb ik al mijn categorieën teruggezet zoals ze waren. Ik ben benieuwd of dat zo blijft. Mijn hoop was bijna vervlogen, na ruim zeven weken offline te zijn geweest. Inmiddels staan er zo’n zeven blogs in de wacht. Als dit goed gaat zal ik er iedere dag een plaatsen. We zullen het zien. Welkom terug! Lees verder Hallo, daar zijn we weer!

Vlekkie

Het is nu ongeveer drie weken geleden. Vlekkie, x91onzex92 huiskat (van mijn ouders), was oud en ziek, en ze kon zo niet verder. Ze moesten haar laten inslapen. En ook al woon ik al bijna vijf jaar niet meer thuis, het doet toch pijn. Ik ben al van jongs af aan gek op katten. Vlekkie kregen we als kitten. Ik was een jaar of negen toen, dus ik ben praktisch opgegroeid met het beestje. Ze heeft de respectabele leeftijd van vijftien jaar bereikt. Maar dat maakt het gemis niet minder. De laatste dagen van haar leven ging het niet zo … Lees verder Vlekkie

Het leed dat opruimen heet (#70)

Al maanden zit ik maar tegen die kast aan te hikken. Het was op zijn zachtst gezegd een puinhoop, en het was een wonder dat ik nog iets kon vinden om aan te trekken. Eigenlijk is ‘al maanden’ ook een understatement, want in feite is het gewoon een terugkerend probleem, al zolang ik het huis uit ben. En dan praat je al over jaren. Schandalig, ik weet het. Eens in de zoveel tijd kreeg ik zo’n vlaag van enthousiasme, dan gooide ik alle kleding uit de kast en ging ik alles opruimen. Om het vervolgens net zo hard weer te … Lees verder Het leed dat opruimen heet (#70)

Vakantieverhaal – hoe een toetje letterlijk de maaltijd afmaakte

Het was de eerste dag van ons weekendje weg. Na een voorspoedige rit even bedden claimen en bijkomen in het hotel, en daarna nog even Brussel in. Het centrum bekijken, ons vergapen aan de vele chocoladewinkeltjes, en natuurlijk het Manneken Pis opzoeken, die moet je tenslotte toch gezien hebben als je in Brussel bent. En, ook niet onbelangrijk, een leuk, lekker en betaalbaar eetgelegenheidje. Net buiten het centrum waren verschillende restaurants te vinden, vaak verzameld in een straat. Waar je ook kwam, overal leek wel iemand vandaan te komen, om te vragen of we alsjeblieft in zijn of haar restaurant … Lees verder Vakantieverhaal – hoe een toetje letterlijk de maaltijd afmaakte

Eerste streefdoel bereikt!

In het kader van: beter laat dan nooit. Sinds ik het zelf weet mag iedereen die het horen wil het weten. Waar ik de kans krijg om het te delen heb ik het al verteld. Maar toen kwam de conclusie dat ik er hier nog niks over geschreven had. Schandalig eigenlijk, meestal plaats ik meteen een stukje over dingen die me zo bezig houden. En zeker over dingen die zo positief zijn. Daarom bij dezen alsnog: Ik heb mijn eerste streefdoel (-5 kg) vorige week bereikt! Op naar streefdoel 2 (-10). Komt helemaal goed. Lees verder Eerste streefdoel bereikt!

Te hard

Bekentenis: ik houd wel van hard. Rijden, welteverstaan. Dat je er flinke boetes voor kon krijgen, daar maakte ik me niet zo druk om. x91Als je hard rijd, moet je dat goed doen. Je moet gewoon goed opletten, dan wordt je niet geflitstx92, riep ik altijd. Iemand die een snelheidsboete kreeg, ja, die had gewoon niet goed opgelet. Maar als de tweede snelheidsboete op je deurmat valt, kom je met zox92n opmerking echt niet meer weg. Hier moet iets gebeuren. Het bedrag van de eerste boete viel nog mee, maar de tweede boete die ik had gekregen had al een … Lees verder Te hard